THE HOLY BIBLE (Vulgate Translation) Book of Genesis

1:1: in principio creavit Deus caelum et terram
1:2: terra autem erat inanis et vacua et tenebrae super faciem abyssi et spiritus Dei ferebatur super aquas
1:3: dixitque Deus fiat lux et facta est lux
1:4: et vidit Deus lucem quod esset bona et divisit lucem ac tenebras
1:5: appellavitque lucem diem et tenebras noctem factumque est vespere et mane dies unus
1:6: dixit quoque Deus fiat firmamentum in medio aquarum et dividat aquas ab aquis
1:7: et fecit Deus firmamentum divisitque aquas quae erant sub firmamento ab his quae erant super firmamentum et factum est ita
1:8: vocavitque Deus firmamentum caelum et factum est vespere et mane dies secundus
1:9: dixit vero Deus congregentur aquae quae sub caelo sunt in locum unum et appareat arida factumque est ita
1:10: et vocavit Deus aridam terram congregationesque aquarum appellavit maria et vidit Deus quod esset bonum
1:11: et ait germinet terra herbam virentem et facientem semen et lignum pomiferum faciens fructum iuxta genus suum cuius semen in semet ipso sit super terram et factum est ita
1:12: et protulit terra herbam virentem et adferentem semen iuxta genus suum lignumque faciens fructum et habens unumquodque sementem secundum speciem suam et vidit Deus quod esset bonum
1:13: factumque est vespere et mane dies tertius
1:14: dixit autem Deus fiant luminaria in firmamento caeli ut dividant diem ac noctem et sint in signa et tempora et dies et annos
1:15: ut luceant in firmamento caeli et inluminent terram et factum est ita
1:16: fecitque Deus duo magna luminaria luminare maius ut praeesset diei et luminare minus ut praeesset nocti et stellas
1:17: et posuit eas in firmamento caeli ut lucerent super terram
1:18: et praeessent diei ac nocti et dividerent lucem ac tenebras et vidit Deus quod esset bonum
1:19: et factum est vespere et mane dies quartus
1:20: dixit etiam Deus producant aquae reptile animae viventis et volatile super terram sub firmamento caeli
1:21: creavitque Deus cete grandia et omnem animam viventem atque motabilem quam produxerant aquae in species suas et omne volatile secundum genus suum et vidit Deus quod esset bonum
1:22: benedixitque eis dicens crescite et multiplicamini et replete aquas maris avesque multiplicentur super terram
1:23: et factum est vespere et mane dies quintus
1:24: dixit quoque Deus producat terra animam viventem in genere suo iumenta et reptilia et bestias terrae secundum species suas factumque est ita
1:25: et fecit Deus bestias terrae iuxta species suas et iumenta et omne reptile terrae in genere suo et vidit Deus quod esset bonum
1:26: et ait faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram et praesit piscibus maris et volatilibus caeli et bestiis universaeque terrae omnique reptili quod movetur in terra
1:27: et creavit Deus hominem ad imaginem suam ad imaginem Dei creavit illum masculum et feminam creavit eos
1:28: benedixitque illis Deus et ait crescite et multiplicamini et replete terram et subicite eam et dominamini piscibus maris et volatilibus caeli et universis animantibus quae moventur super terram
1:29: dixitque Deus ecce dedi vobis omnem herbam adferentem semen super terram et universa ligna quae habent in semet ipsis sementem generis sui ut sint vobis in escam
1:30: et cunctis animantibus terrae omnique volucri caeli et universis quae moventur in terra et in quibus est anima vivens ut habeant ad vescendum et factum est ita
1:31: viditque Deus cuncta quae fecit et erant valde bona et factum est vespere et mane dies sextus

Chapter 2

2:1: igitur perfecti sunt caeli et terra et omnis ornatus eorum
2:2: conplevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat et requievit die septimo ab universo opere quod patrarat
2:3: et benedixit diei septimo et sanctificavit illum quia in ipso cessaverat ab omni opere suo quod creavit Deus ut faceret
2:4: istae generationes caeli et terrae quando creatae sunt in die quo fecit Dominus Deus caelum et terram
2:5: et omne virgultum agri antequam oreretur in terra omnemque herbam regionis priusquam germinaret non enim pluerat Dominus Deus super terram et homo non erat qui operaretur terram
2:6: sed fons ascendebat e terra inrigans universam superficiem terrae
2:7: formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terrae et inspiravit in faciem eius spiraculum vitae et factus est homo in animam viventem
2:8: plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio in quo posuit hominem quem formaverat
2:9: produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu et ad vescendum suave lignum etiam vitae in medio paradisi lignumque scientiae boni et mali
2:10: et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad inrigandum paradisum qui inde dividitur in quattuor capita
2:11: nomen uni Phison ipse est qui circuit omnem terram Evilat ubi nascitur aurum
2:12: et aurum terrae illius optimum est ibique invenitur bdellium et lapis onychinus
2:13: et nomen fluvio secundo Geon ipse est qui circuit omnem terram Aethiopiae
2:14: nomen vero fluminis tertii Tigris ipse vadit contra Assyrios fluvius autem quartus ipse est Eufrates
2:15: tulit ergo Dominus Deus hominem et posuit eum in paradiso voluptatis ut operaretur et custodiret illum
2:16: praecepitque ei dicens ex omni ligno paradisi comede
2:17: de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas in quocumque enim die comederis ex eo morte morieris
2:18: dixit quoque Dominus Deus non est bonum esse hominem solum faciamus ei adiutorium similem sui
2:19: formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terrae et universis volatilibus caeli adduxit ea ad Adam ut videret quid vocaret ea omne enim quod vocavit Adam animae viventis ipsum est nomen eius
2:20: appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia et universa volatilia caeli et omnes bestias terrae Adam vero non inveniebatur adiutor similis eius
2:21: inmisit ergo Dominus Deus soporem in Adam cumque obdormisset tulit unam de costis eius et replevit carnem pro ea
2:22: et aedificavit Dominus Deus costam quam tulerat de Adam in mulierem et adduxit eam ad Adam
2:23: dixitque Adam hoc nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea haec vocabitur virago quoniam de viro sumpta est
2:24: quam ob rem relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit uxori suae et erunt duo in carne una
2:25: erant autem uterque nudi Adam scilicet et uxor eius et non erubescebant

Chapter 3

3:1: sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae quae fecerat Dominus Deus qui dixit ad mulierem cur praecepit vobis Deus ut non comederetis de omni ligno paradisi
3:2: cui respondit mulier de fructu lignorum quae sunt in paradiso vescemur
3:3: de fructu vero ligni quod est in medio paradisi praecepit nobis Deus ne comederemus et ne tangeremus illud ne forte moriamur
3:4: dixit autem serpens ad mulierem nequaquam morte moriemini
3:5: scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo aperientur oculi vestri et eritis sicut dii scientes bonum et malum
3:6: vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum et pulchrum oculis aspectuque delectabile et tulit de fructu illius et comedit deditque viro suo qui comedit
3:7: et aperti sunt oculi amborum cumque cognovissent esse se nudos consuerunt folia ficus et fecerunt sibi perizomata
3:8: et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram post meridiem abscondit se Adam et uxor eius a facie Domini Dei in medio ligni paradisi
3:9: vocavitque Dominus Deus Adam et dixit ei ubi es
3:10: qui ait vocem tuam audivi in paradiso et timui eo quod nudus essem et abscondi me
3:11: cui dixit quis enim indicavit tibi quod nudus esses nisi quod ex ligno de quo tibi praeceperam ne comederes comedisti
3:12: dixitque Adam mulier quam dedisti sociam mihi dedit mihi de ligno et comedi
3:13: et dixit Dominus Deus ad mulierem quare hoc fecisti quae respondit serpens decepit me et comedi
3:14: et ait Dominus Deus ad serpentem quia fecisti hoc maledictus es inter omnia animantia et bestias terrae super pectus tuum gradieris et terram comedes cunctis diebus vitae tuae
3:15: inimicitias ponam inter te et mulierem et semen tuum et semen illius ipsa conteret caput tuum et tu insidiaberis calcaneo eius
3:16: mulieri quoque dixit multiplicabo aerumnas tuas et conceptus tuos in dolore paries filios et sub viri potestate eris et ipse dominabitur tui
3:17: ad Adam vero dixit quia audisti vocem uxoris tuae et comedisti de ligno ex quo praeceperam tibi ne comederes maledicta terra in opere tuo in laboribus comedes eam cunctis diebus vitae tuae
3:18: spinas et tribulos germinabit tibi et comedes herbas terrae
3:19: in sudore vultus tui vesceris pane donec revertaris in terram de qua sumptus es quia pulvis es et in pulverem reverteris
3:20: et vocavit Adam nomen uxoris suae Hava eo quod mater esset cunctorum viventium
3:21: fecit quoque Dominus Deus Adam et uxori eius tunicas pellicias et induit eos
3:22: et ait ecce Adam factus est quasi unus ex nobis sciens bonum et malum nunc ergo ne forte mittat manum suam et sumat etiam de ligno vitae et comedat et vivat in aeternum
3:23: emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis ut operaretur terram de qua sumptus est
3:24: eiecitque Adam et conlocavit ante paradisum voluptatis cherubin et flammeum gladium atque versatilem ad custodiendam viam ligni vitae

Chapter 4

4:1: Adam vero cognovit Havam uxorem suam quae concepit et peperit Cain dicens possedi hominem per Dominum
4:2: rursusque peperit fratrem eius Abel fuit autem Abel pastor ovium et Cain agricola
4:3: factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terrae munera Domino
4:4: Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui et de adipibus eorum et respexit Dominus ad Abel et ad munera eius
4:5: ad Cain vero et ad munera illius non respexit iratusque est Cain vehementer et concidit vultus eius
4:6: dixitque Dominus ad eum quare maestus es et cur concidit facies tua
4:7: nonne si bene egeris recipies sin autem male statim in foribus peccatum aderit sed sub te erit appetitus eius et tu dominaberis illius
4:8: dixitque Cain ad Abel fratrem suum egrediamur foras cumque essent in agro consurrexit Cain adversus Abel fratrem suum et interfecit eum
4:9: et ait Dominus ad Cain ubi est Abel frater tuus qui respondit nescio num custos fratris mei sum
4:10: dixitque ad eum quid fecisti vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra
4:11: nunc igitur maledictus eris super terram quae aperuit os suum et suscepit sanguinem fratris tui de manu tua
4:12: cum operatus fueris eam non dabit tibi fructus suos vagus et profugus eris super terram
4:13: dixitque Cain ad Dominum maior est iniquitas mea quam ut veniam merear
4:14: ecce eicis me hodie a facie terrae et a facie tua abscondar et ero vagus et profugus in terra omnis igitur qui invenerit me occidet me
4:15: dixitque ei Dominus nequaquam ita fiet sed omnis qui occiderit Cain septuplum punietur posuitque Dominus Cain signum ut non eum interficeret omnis qui invenisset eum
4:16: egressusque Cain a facie Domini habitavit in terra profugus ad orientalem plagam Eden
4:17: cognovit autem Cain uxorem suam quae concepit et peperit Enoch et aedificavit civitatem vocavitque nomen eius ex nomine filii sui Enoch
4:18: porro Enoch genuit Irad et Irad genuit Maviahel et Maviahel genuit Matusahel et Matusahel genuit Lamech
4:19: qui accepit uxores duas nomen uni Ada et nomen alteri Sella
4:20: genuitque Ada Iabel qui fuit pater habitantium in tentoriis atque pastorum
4:21: et nomen fratris eius Iubal ipse fuit pater canentium cithara et organo
4:22: Sella quoque genuit Thubalcain qui fuit malleator et faber in cuncta opera aeris et ferri soror vero Thubalcain Noemma
4:23: dixitque Lamech uxoribus suis Adae et Sellae audite vocem meam uxores Lamech auscultate sermonem meum quoniam occidi virum in vulnus meum et adulescentulum in livorem meum
4:24: septuplum ultio dabitur de Cain de Lamech vero septuagies septies
4:25: cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam et peperit filium vocavitque nomen eius Seth dicens posuit mihi Deus semen aliud pro Abel quem occidit Cain
4:26: sed et Seth natus est filius quem vocavit Enos iste coepit invocare nomen Domini

Chapter 5

5:1: hic est liber generationis Adam in die qua creavit Deus hominem ad similitudinem Dei fecit illum
5:2: masculum et feminam creavit eos et benedixit illis et vocavit nomen eorum Adam in die qua creati sunt
5:3: vixit autem Adam centum triginta annis et genuit ad similitudinem et imaginem suam vocavitque nomen eius Seth
5:4: et facti sunt dies Adam postquam genuit Seth octingenti anni genuitque filios et filias
5:5: et factum est omne tempus quod vixit Adam anni nongenti triginta et mortuus est
5:6: vixit quoque Seth centum quinque annos et genuit Enos
5:7: vixitque Seth postquam genuit Enos octingentis septem annis genuitque filios et filias
5:8: et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum et mortuus est
5:9: vixit vero Enos nonaginta annis et genuit Cainan
5:10: post cuius ortum vixit octingentis quindecim annis et genuit filios et filias
5:11: factique sunt omnes dies Enos nongentorum quinque annorum et mortuus est
5:12: vixit quoque Cainan septuaginta annis et genuit Malalehel
5:13: et vixit Cainan postquam genuit Malalehel octingentos quadraginta annos genuitque filios et filias
5:14: et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni et mortuus est
5:15: vixit autem Malalehel sexaginta quinque annos et genuit Iared
5:16: et vixit Malalehel postquam genuit Iared octingentis triginta annis et genuit filios et filias
5:17: et facti sunt omnes dies Malalehel octingenti nonaginta quinque anni et mortuus est
5:18: vixitque Iared centum sexaginta duobus annis et genuit Enoch
5:19: et vixit Iared postquam genuit Enoch octingentos annos et genuit filios et filias
5:20: et facti sunt omnes dies Iared nongenti sexaginta duo anni et mortuus est
5:21: porro Enoch vixit sexaginta quinque annis et genuit Mathusalam
5:22: et ambulavit Enoch cum Deo postquam genuit Mathusalam trecentis annis et genuit filios et filias
5:23: et facti sunt omnes dies Enoch trecenti sexaginta quinque anni
5:24: ambulavitque cum Deo et non apparuit quia tulit eum Deus
5:25: vixit quoque Mathusalam centum octoginta septem annos et genuit Lamech
5:26: et vixit Mathusalam postquam genuit Lamech septingentos octoginta duos annos et genuit filios et filias
5:27: et facti sunt omnes dies Mathusalae nongenti sexaginta novem anni et mortuus est
5:28: vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis et genuit filium
5:29: vocavitque nomen eius Noe dicens iste consolabitur nos ab operibus et laboribus manuum nostrarum in terra cui maledixit Dominus
5:30: vixitque Lamech postquam genuit Noe quingentos nonaginta quinque annos et genuit filios et filias
5:31: et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni et mortuus est
5:32: Noe vero cum quingentorum esset annorum genuit Sem et Ham et Iafeth

Chapter 6

6:1: cumque coepissent homines multiplicari super terram et filias procreassent
6:2: videntes filii Dei filias eorum quod essent pulchrae acceperunt uxores sibi ex omnibus quas elegerant
6:3: dixitque Deus non permanebit spiritus meus in homine in aeternum quia caro est eruntque dies illius centum viginti annorum
6:4: gigantes autem erant super terram in diebus illis postquam enim ingressi sunt filii Dei ad filias hominum illaeque genuerunt isti sunt potentes a saeculo viri famosi
6:5: videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra et cuncta cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore
6:6: paenituit eum quod hominem fecisset in terra et tactus dolore cordis intrinsecus
6:7: delebo inquit hominem quem creavi a facie terrae ab homine usque ad animantia a reptili usque ad volucres caeli paenitet enim me fecisse eos
6:8: Noe vero invenit gratiam coram Domino
6:9: hae generationes Noe Noe vir iustus atque perfectus fuit in generationibus suis cum Deo ambulavit
6:10: et genuit tres filios Sem Ham et Iafeth
6:11: corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate
6:12: cumque vidisset Deus terram esse corruptam omnis quippe caro corruperat viam suam super terram
6:13: dixit ad Noe finis universae carnis venit coram me repleta est terra iniquitate a facie eorum et ego disperdam eos cum terra
6:14: fac tibi arcam de lignis levigatis mansiunculas in arca facies et bitumine linies intrinsecus et extrinsecus
6:15: et sic facies eam trecentorum cubitorum erit longitudo arcae quinquaginta cubitorum latitudo et triginta cubitorum altitudo illius
6:16: fenestram in arca facies et in cubito consummabis summitatem ostium autem arcae pones ex latere deorsum cenacula et tristega facies in ea
6:17: ecce ego adducam diluvii aquas super terram ut interficiam omnem carnem in qua spiritus vitae est subter caelum universa quae in terra sunt consumentur
6:18: ponamque foedus meum tecum et ingredieris arcam tu et filii tui uxor tua et uxores filiorum tuorum tecum
6:19: et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam ut vivant tecum masculini sexus et feminini
6:20: de volucribus iuxta genus suum et de iumentis in genere suo et ex omni reptili terrae secundum genus suum bina de omnibus ingredientur tecum ut possint vivere
6:21: tolles igitur tecum ex omnibus escis quae mandi possunt et conportabis apud te et erunt tam tibi quam illis in cibum
6:22: fecit ergo Noe omnia quae praeceperat illi Deus

Chapter 7

7:1: dixitque Dominus ad eum ingredere tu et omnis domus tua arcam te enim vidi iustum coram me in generatione hac
7:2: ex omnibus animantibus mundis tolle septena septena masculum et feminam de animantibus vero non mundis duo duo masculum et feminam
7:3: sed et de volatilibus caeli septena septena masculum et feminam ut salvetur semen super faciem universae terrae
7:4: adhuc enim et post dies septem ego pluam super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus et delebo omnem substantiam quam feci de superficie terrae
7:5: fecit ergo Noe omnia quae mandaverat ei Dominus
7:6: eratque sescentorum annorum quando diluvii aquae inundaverunt super terram
7:7: et ingressus est Noe et filii eius uxor eius et uxores filiorum eius cum eo in arcam propter aquas diluvii
7:8: de animantibus quoque mundis et inmundis et de volucribus et ex omni quod movetur super terram
7:9: duo et duo ingressa sunt ad Noe in arcam masculus et femina sicut praeceperat Deus Noe
7:10: cumque transissent septem dies aquae diluvii inundaverunt super terram
7:11: anno sescentesimo vitae Noe mense secundo septimodecimo die mensis rupti sunt omnes fontes abyssi magnae et cataractae caeli apertae sunt
7:12: et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus
7:13: in articulo diei illius ingressus est Noe et Sem et Ham et Iafeth filii eius uxor illius et tres uxores filiorum eius cum eis in arcam
7:14: ipsi et omne animal secundum genus suum universaque iumenta in genus suum et omne quod movetur super terram in genere suo cunctumque volatile secundum genus suum universae aves omnesque volucres
7:15: ingressae sunt ad Noe in arcam bina et bina ex omni carne in qua erat spiritus vitae
7:16: et quae ingressa sunt masculus et femina ex omni carne introierunt sicut praeceperat ei Deus et inclusit eum Dominus de foris
7:17: factumque est diluvium quadraginta diebus super terram et multiplicatae sunt aquae et elevaverunt arcam in sublime a terra
7:18: vehementer inundaverunt et omnia repleverunt in superficie terrae porro arca ferebatur super aquas
7:19: et aquae praevaluerunt nimis super terram opertique sunt omnes montes excelsi sub universo caelo
7:20: quindecim cubitis altior fuit aqua super montes quos operuerat
7:21: consumptaque est omnis caro quae movebatur super terram volucrum animantium bestiarum omniumque reptilium quae reptant super terram universi homines
7:22: et cuncta in quibus spiraculum vitae est in terra mortua sunt
7:23: et delevit omnem substantiam quae erat super terram ab homine usque ad pecus tam reptile quam volucres caeli et deleta sunt de terra remansit autem solus Noe et qui cum eo erant in arca
7:24: obtinueruntque aquae terras centum quinquaginta diebus

Chapter 8

8:1: recordatus autem Deus Noe cunctarumque animantium et omnium iumentorum quae erant cum eo in arca adduxit spiritum super terram et inminutae sunt aquae
8:2: et clausi sunt fontes abyssi et cataractae caeli et prohibitae sunt pluviae de caelo
8:3: reversaeque aquae de terra euntes et redeuntes et coeperunt minui post centum quinquaginta dies
8:4: requievitque arca mense septimo vicesima septima die mensis super montes Armeniae
8:5: at vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem decimo enim mense prima die mensis apparuerunt cacumina montium
8:6: cumque transissent quadraginta dies aperiens Noe fenestram arcae quam fecerat dimisit corvum
8:7: qui egrediebatur et revertebatur donec siccarentur aquae super terram
8:8: emisit quoque columbam post eum ut videret si iam cessassent aquae super faciem terrae
8:9: quae cum non invenisset ubi requiesceret pes eius reversa est ad eum in arcam aquae enim erant super universam terram extenditque manum et adprehensam intulit in arcam
8:10: expectatis autem ultra septem diebus aliis rursum dimisit columbam ex arca
8:11: at illa venit ad eum ad vesperam portans ramum olivae virentibus foliis in ore suo intellexit ergo Noe quod cessassent aquae super terram
8:12: expectavitque nihilominus septem alios dies et emisit columbam quae non est reversa ultra ad eum
8:13: igitur sescentesimo primo anno primo mense prima die mensis inminutae sunt aquae super terram et aperiens Noe tectum arcae aspexit viditque quod exsiccata esset superficies terrae
8:14: mense secundo septima et vicesima die mensis arefacta est terra
8:15: locutus est autem Deus ad Noe dicens
8:16: egredere de arca tu et uxor tua filii tui et uxores filiorum tuorum tecum
8:17: cuncta animantia quae sunt apud te ex omni carne tam in volatilibus quam in bestiis et in universis reptilibus quae reptant super terram educ tecum et ingredimini super terram crescite et multiplicamini super eam
8:18: egressus est ergo Noe et filii eius uxor illius et uxores filiorum eius cum eo
8:19: sed et omnia animantia iumenta et reptilia quae repunt super terram secundum genus suum arcam egressa sunt
8:20: aedificavit autem Noe altare Domino et tollens de cunctis pecoribus et volucribus mundis obtulit holocausta super altare
8:21: odoratusque est Dominus odorem suavitatis et ait ad eum nequaquam ultra maledicam terrae propter homines sensus enim et cogitatio humani cordis in malum prona sunt ab adulescentia sua non igitur ultra percutiam omnem animantem sicut feci
8:22: cunctis diebus terrae sementis et messis frigus et aestus aestas et hiemps nox et dies non requiescent

Chapter 9

9:1: benedixitque Deus Noe et filiis eius et dixit ad eos crescite et multiplicamini et implete terram
9:2: et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae et super omnes volucres caeli cum universis quae moventur in terra omnes pisces maris manui vestrae traditi sunt
9:3: et omne quod movetur et vivit erit vobis in cibum quasi holera virentia tradidi vobis omnia
9:4: excepto quod carnem cum sanguine non comedetis
9:5: sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum bestiarum et de manu hominis de manu viri et fratris eius requiram animam hominis
9:6: quicumque effuderit humanum sanguinem fundetur sanguis illius ad imaginem quippe Dei factus est homo
9:7: vos autem crescite et multiplicamini et ingredimini super terram et implete eam
9:8: haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo
9:9: ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos
9:10: et ad omnem animam viventem quae est vobiscum tam in volucribus quam in iumentis et pecudibus terrae cunctis quae egressa sunt de arca et universis bestiis terrae
9:11: statuam pactum meum vobiscum et nequaquam ultra interficietur omnis caro aquis diluvii neque erit deinceps diluvium dissipans terram
9:12: dixitque Deus hoc signum foederis quod do inter me et vos et ad omnem animam viventem quae est vobiscum in generationes sempiternas
9:13: arcum meum ponam in nubibus et erit signum foederis inter me et inter terram
9:14: cumque obduxero nubibus caelum apparebit arcus meus in nubibus
9:15: et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente quae carnem vegetat et non erunt ultra aquae diluvii ad delendam universam carnem
9:16: eritque arcus in nubibus et videbo illum et recordabor foederis sempiterni quod pactum est inter Deum et inter omnem animam viventem universae carnis quae est super terram
9:17: dixitque Deus Noe hoc erit signum foederis quod constitui inter me et inter omnem carnem super terram
9:18: erant igitur filii Noe qui egressi sunt de arca Sem Ham et Iafeth porro Ham ipse est pater Chanaan
9:19: tres isti sunt filii Noe et ab his disseminatum est omne hominum genus super universam terram
9:20: coepitque Noe vir agricola exercere terram et plantavit vineam
9:21: bibensque vinum inebriatus est et nudatus in tabernaculo suo
9:22: quod cum vidisset Ham pater Chanaan verenda scilicet patris sui esse nuda nuntiavit duobus fratribus suis foras
9:23: at vero Sem et Iafeth pallium inposuerunt umeris suis et incedentes retrorsum operuerunt verecunda patris sui faciesque eorum aversae erant et patris virilia non viderunt
9:24: evigilans autem Noe ex vino cum didicisset quae fecerat ei filius suus minor
9:25: ait maledictus Chanaan servus servorum erit fratribus suis
9:26: dixitque benedictus Dominus Deus Sem sit Chanaan servus eius
9:27: dilatet Deus Iafeth et habitet in tabernaculis Sem sitque Chanaan servus eius
9:28: vixit autem Noe post diluvium trecentis quinquaginta annis
9:29: et impleti sunt omnes dies eius nongentorum quinquaginta annorum et mortuus est

Chapter 10

10:1: hae generationes filiorum Noe Sem Ham Iafeth natique sunt eis filii post diluvium
10:2: filii Iafeth Gomer Magog et Madai Iavan et Thubal et Mosoch et Thiras
10:3: porro filii Gomer Aschenez et Rifath et Thogorma
10:4: filii autem Iavan Elisa et Tharsis Cetthim et Dodanim
10:5: ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis unusquisque secundum linguam et familias in nationibus suis
10:6: filii autem Ham Chus et Mesraim et Fut et Chanaan
10:7: filii Chus Saba et Hevila et Sabatha et Regma et Sabathaca filii Regma Saba et Dadan
10:8: porro Chus genuit Nemrod ipse coepit esse potens in terra
10:9: et erat robustus venator coram Domino ab hoc exivit proverbium quasi Nemrod robustus venator coram Domino
10:10: fuit autem principium regni eius Babylon et Arach et Archad et Chalanne in terra Sennaar
10:11: de terra illa egressus est Assur et aedificavit Nineven et plateas civitatis et Chale
10:12: Resen quoque inter Nineven et Chale haec est civitas magna
10:13: at vero Mesraim genuit Ludim et Anamim et Laabim Nepthuim
10:14: et Phetrusim et Cesluim de quibus egressi sunt Philisthim et Capthurim
10:15: Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum Ettheum
10:16: et Iebuseum et Amorreum Gergeseum
10:17: Eveum et Araceum Sineum
10:18: et Aradium Samariten et Amatheum et post haec disseminati sunt populi Chananeorum
10:19: factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque Gazam donec ingrediaris Sodomam et Gomorram et Adama et Seboim usque Lesa
10:20: hii filii Ham in cognationibus et linguis et generationibus terrisque et gentibus suis
10:21: de Sem quoque nati sunt patre omnium filiorum Eber fratre Iafeth maiore
10:22: filii Sem Aelam et Assur et Arfaxad et Lud et Aram
10:23: filii Aram Us et Hul et Gether et Mes
10:24: at vero Arfaxad genuit Sala de quo ortus est Eber
10:25: natique sunt Eber filii duo nomen uni Faleg eo quod in diebus eius divisa sit terra et nomen fratris eius Iectan
10:26: qui Iectan genuit Helmodad et Saleph et Asarmoth Iare
10:27: et Aduram et Uzal Decla
10:28: et Ebal et Abimahel Saba
10:29: et Ophir et Evila et Iobab omnes isti filii Iectan
10:30: et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem orientalem
10:31: isti filii Sem secundum cognationes et linguas et regiones in gentibus suis
10:32: hae familiae Noe iuxta populos et nationes suas ab his divisae sunt gentes in terra post diluvium

Chapter 11

11:1: erat autem terra labii unius et sermonum eorundem
11:2: cumque proficiscerentur de oriente invenerunt campum in terra Sennaar et habitaverunt in eo
11:3: dixitque alter ad proximum suum venite faciamus lateres et coquamus eos igni habueruntque lateres pro saxis et bitumen pro cemento
11:4: et dixerunt venite faciamus nobis civitatem et turrem cuius culmen pertingat ad caelum et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras
11:5: descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrem quam aedificabant filii Adam
11:6: et dixit ecce unus est populus et unum labium omnibus coeperuntque hoc facere nec desistent a cogitationibus suis donec eas opere conpleant
11:7: venite igitur descendamus et confundamus ibi linguam eorum ut non audiat unusquisque vocem proximi sui
11:8: atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras et cessaverunt aedificare civitatem
11:9: et idcirco vocatum est nomen eius Babel quia ibi confusum est labium universae terrae et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum
11:10: hae generationes Sem Sem centum erat annorum quando genuit Arfaxad biennio post diluvium
11:11: vixitque Sem postquam genuit Arfaxad quingentos annos et genuit filios et filias
11:12: porro Arfaxad vixit triginta quinque annos et genuit Sale
11:13: vixitque Arfaxad postquam genuit Sale trecentis tribus annis et genuit filios et filias
11:14: Sale quoque vixit triginta annis et genuit Eber
11:15: vixitque Sale postquam genuit Eber quadringentis tribus annis et genuit filios et filias
11:16: vixit autem Eber triginta quattuor annis et genuit Faleg
11:17: et vixit Eber postquam genuit Faleg quadringentis triginta annis et genuit filios et filias
11:18: vixit quoque Faleg triginta annis et genuit Reu
11:19: vixitque Faleg postquam genuit Reu ducentis novem annis et genuit filios et filias
11:20: vixit autem Reu triginta duobus annis et genuit Sarug
11:21: vixitque Reu postquam genuit Sarug ducentis septem annis et genuit filios et filias
11:22: vixit vero Sarug triginta annis et genuit Nahor
11:23: vixitque Sarug postquam genuit Nahor ducentos annos et genuit filios et filias
11:24: vixit autem Nahor viginti novem annis et genuit Thare
11:25: vixitque Nahor postquam genuit Thare centum decem et novem annos et genuit filios et filias
11:26: vixitque Thare septuaginta annis et genuit Abram et Nahor et Aran
11:27: hae sunt autem generationes Thare Thare genuit Abram et Nahor et Aran porro Aran genuit Loth
11:28: mortuusque est Aran ante Thare patrem suum in terra nativitatis suae in Ur Chaldeorum
11:29: duxerunt autem Abram et Nahor uxores nomen autem uxoris Abram Sarai et nomen uxoris Nahor Melcha filia Aran patris Melchae et patris Ieschae
11:30: erat autem Sarai sterilis nec habebat liberos
11:31: tulit itaque Thare Abram filium suum et Loth filium Aran filium filii sui et Sarai nurum suam uxorem Abram filii sui et eduxit eos de Ur Chaldeorum ut irent in terram Chanaan veneruntque usque Haran et habitaverunt ibi
11:32: et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum et mortuus est in Haran

Chapter 12

12:1: dixit autem Dominus ad Abram egredere de terra tua et de cognatione tua et de domo patris tui in terram quam monstrabo tibi
12:2: faciamque te in gentem magnam et benedicam tibi et magnificabo nomen tuum erisque benedictus
12:3: benedicam benedicentibus tibi et maledicam maledicentibus tibi atque in te benedicentur universae cognationes terrae
12:4: egressus est itaque Abram sicut praeceperat ei Dominus et ivit cum eo Loth septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de Haran
12:5: tulitque Sarai uxorem suam et Loth filium fratris sui universamque substantiam quam possederant et animas quas fecerant in Haran et egressi sunt ut irent in terram Chanaan cumque venissent in eam
12:6: pertransivit Abram terram usque ad locum Sychem usque ad convallem Inlustrem Chananeus autem tunc erat in terra
12:7: apparuitque Dominus Abram et dixit ei semini tuo dabo terram hanc qui aedificavit ibi altare Domino qui apparuerat ei
12:8: et inde transgrediens ad montem qui erat contra orientem Bethel tetendit ibi tabernaculum suum ab occidente habens Bethel et ab oriente Ai aedificavit quoque ibi altare Domino et invocavit nomen eius
12:9: perrexitque Abram vadens et ultra progrediens ad meridiem
12:10: facta est autem fames in terra descenditque Abram in Aegyptum ut peregrinaretur ibi praevaluerat enim fames in terra
12:11: cumque prope esset ut ingrederetur Aegyptum dixit Sarai uxori suae novi quod pulchra sis mulier
12:12: et quod cum viderint te Aegyptii dicturi sunt uxor ipsius est et interficient me et te reservabunt
12:13: dic ergo obsecro te quod soror mea sis ut bene sit mihi propter te et vivat anima mea ob gratiam tui
12:14: cum itaque ingressus esset Abram Aegyptum viderunt Aegyptii mulierem quod esset pulchra nimis
12:15: et nuntiaverunt principes Pharaoni et laudaverunt eam apud illum et sublata est mulier in domum Pharaonis
12:16: Abram vero bene usi sunt propter illam fueruntque ei oves et boves et asini et servi et famulae et asinae et cameli
12:17: flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis et domum eius propter Sarai uxorem Abram
12:18: vocavitque Pharao Abram et dixit ei quidnam est quod fecisti mihi quare non indicasti quod uxor tua esset
12:19: quam ob causam dixisti esse sororem tuam ut tollerem eam mihi in uxorem nunc igitur ecce coniux tua accipe eam et vade
12:20: praecepitque Pharao super Abram viris et deduxerunt eum et uxorem illius et omnia quae habebat

Chapter 13

13:1: ascendit ergo Abram de Aegypto ipse et uxor eius et omnia quae habebat et Loth cum eo ad australem plagam
13:2: erat autem dives valde in possessione argenti et auri
13:3: reversusque est per iter quo venerat a meridie in Bethel usque ad locum ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Ai
13:4: in loco altaris quod fecerat prius et invocavit ibi nomen Domini
13:5: sed et Loth qui erat cum Abram fuerunt greges ovium et armenta et tabernacula
13:6: nec poterat eos capere terra ut habitarent simul erat quippe substantia eorum multa et non quibant habitare communiter
13:7: unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Loth eo autem tempore Chananeus et Ferezeus habitabant in illa terra
13:8: dixit ergo Abram ad Loth ne quaeso sit iurgium inter me et te et inter pastores meos et pastores tuos fratres enim sumus
13:9: ecce universa terra coram te est recede a me obsecro si ad sinistram ieris ego ad dexteram tenebo si tu dexteram elegeris ego ad sinistram pergam
13:10: elevatis itaque Loth oculis vidit omnem circa regionem Iordanis quae universa inrigabatur antequam subverteret Dominus Sodomam et Gomorram sicut paradisus Domini et sicut Aegyptus venientibus in Segor
13:11: elegitque sibi Loth regionem circa Iordanem et recessit ab oriente divisique sunt alterutrum a fratre suo
13:12: Abram habitavit in terra Chanaan Loth moratus est in oppidis quae erant circa Iordanem et habitavit in Sodomis
13:13: homines autem Sodomitae pessimi erant et peccatores coram Domino nimis
13:14: dixitque Dominus ad Abram postquam divisus est Loth ab eo leva oculos tuos et vide a loco in quo nunc es ad aquilonem et ad meridiem ad orientem et ad occidentem
13:15: omnem terram quam conspicis tibi dabo et semini tuo usque in sempiternum
13:16: faciamque semen tuum sicut pulverem terrae si quis potest hominum numerare pulverem semen quoque tuum numerare poterit
13:17: surge et perambula terram in longitudine et in latitudine sua quia tibi daturus sum eam
13:18: movens igitur Abram tabernaculum suum venit et habitavit iuxta convallem Mambre quod est in Hebron aedificavitque ibi altare Domino

Chapter 14

14:1: factum est autem in illo tempore ut Amrafel rex Sennaar et Arioch rex Ponti et Chodorlahomor rex Aelamitarum et Thadal rex Gentium
14:2: inirent bellum contra Bara regem Sodomorum et contra Bersa regem Gomorrae et contra Sennaab regem Adamae et contra Semeber regem Seboim contraque regem Balae ipsa est Segor
14:3: omnes hii convenerunt in vallem Silvestrem quae nunc est mare Salis
14:4: duodecim enim annis servierant Chodorlahomor et tertiodecimo anno recesserunt ab eo
14:5: igitur anno quartodecimo venit Chodorlahomor et reges qui erant cum eo percusseruntque Rafaim in Astharothcarnaim et Zuzim cum eis et Emim in Savecariathaim
14:6: et Chorreos in montibus Seir usque ad campestria Pharan quae est in solitudine
14:7: reversique sunt et venerunt ad fontem Mesfat ipsa est Cades et percusserunt omnem regionem Amalechitarum et Amorreum qui habitabat in Asasonthamar
14:8: et egressi sunt rex Sodomorum et rex Gomorrae rexque Adamae et rex Seboim necnon et rex Balae quae est Segor et direxerunt contra eos aciem in valle Silvestri
14:9: scilicet adversum Chodorlahomor regem Aelamitarum et Thadal regem Gentium et Amrafel regem Sennaar et Arioch regem Ponti quattuor reges adversus quinque
14:10: vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis itaque rex Sodomorum et Gomorrae terga verterunt cecideruntque ibi et qui remanserant fugerunt ad montem
14:11: tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrae et universa quae ad cibum pertinent et abierunt
14:12: necnon et Loth et substantiam eius filium fratris Abram qui habitabat in Sodomis
14:13: et ecce unus qui evaserat nuntiavit Abram Hebraeo qui habitabat in convalle Mambre Amorrei fratris Eschol et fratris Aner hii enim pepigerant foedus cum Abram
14:14: quod cum audisset Abram captum videlicet Loth fratrem suum numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo et persecutus est eos usque Dan
14:15: et divisis sociis inruit super eos nocte percussitque eos et persecutus est usque Hoba quae est ad levam Damasci
14:16: reduxitque omnem substantiam et Loth fratrem suum cum substantia illius mulieres quoque et populum
14:17: egressus est autem rex Sodomorum in occursum eius postquam reversus est a caede Chodorlahomor et regum qui cum eo erant in valle Save quae est vallis Regis
14:18: at vero Melchisedech rex Salem proferens panem et vinum erat enim sacerdos Dei altissimi
14:19: benedixit ei et ait benedictus Abram Deo excelso qui creavit caelum et terram
14:20: et benedictus Deus excelsus quo protegente hostes in manibus tuis sunt et dedit ei decimas ex omnibus
14:21: dixit autem rex Sodomorum ad Abram da mihi animas cetera tolle tibi
14:22: qui respondit ei levo manum meam ad Dominum Deum excelsum possessorem caeli et terrae
14:23: quod a filo subteminis usque ad corrigiam caligae non accipiam ex omnibus quae tua sunt ne dicas ego ditavi Abram
14:24: exceptis his quae comederunt iuvenes et partibus virorum qui venerunt mecum Aner Eschol et Mambre isti accipient partes suas

Chapter 15

15:1: his itaque transactis factus est sermo Domini ad Abram per visionem dicens noli timere Abram ego protector tuus sum et merces tua magna nimis
15:2: dixitque Abram Domine Deus quid dabis mihi ego vadam absque liberis et filius procuratoris domus meae iste Damascus Eliezer
15:3: addiditque Abram mihi autem non dedisti semen et ecce vernaculus meus heres meus erit
15:4: statimque sermo Domini factus est ad eum dicens non erit hic heres tuus sed qui egredietur de utero tuo ipsum habebis heredem
15:5: eduxitque eum foras et ait illi suspice caelum et numera stellas si potes et dixit ei sic erit semen tuum
15:6: credidit Domino et reputatum est ei ad iustitiam
15:7: dixitque ad eum ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldeorum ut darem tibi terram istam et possideres eam
15:8: at ille ait Domine Deus unde scire possum quod possessurus sim eam
15:9: respondens Dominus sume inquit mihi vaccam triennem et capram trimam et arietem annorum trium turturem quoque et columbam
15:10: qui tollens universa haec divisit per medium et utrasque partes contra se altrinsecus posuit aves autem non divisit
15:11: descenderuntque volucres super cadavera et abigebat eas Abram
15:12: cumque sol occumberet sopor inruit super Abram et horror magnus et tenebrosus invasit eum
15:13: dictumque est ad eum scito praenoscens quod peregrinum futurum sit semen tuum in terra non sua et subicient eos servituti et adfligent quadringentis annis
15:14: verumtamen gentem cui servituri sunt ego iudicabo et post haec egredientur cum magna substantia
15:15: tu autem ibis ad patres tuos in pace sepultus in senectute bona
15:16: generatione autem quarta revertentur huc necdum enim conpletae sunt iniquitates Amorreorum usque ad praesens tempus
15:17: cum ergo occubuisset sol facta est caligo tenebrosa et apparuit clibanus fumans et lampas ignis transiens inter divisiones illas
15:18: in die illo pepigit Dominus cum Abram foedus dicens semini tuo dabo terram hanc a fluvio Aegypti usque ad fluvium magnum flumen Eufraten
15:19: Cineos et Cenezeos et Cedmoneos
15:20: et Hettheos et Ferezeos Rafaim quoque
15:21: et Amorreos et Chananeos et Gergeseos et Iebuseos

Chapter 16

16:1: igitur Sarai uxor Abram non genuerat liberos sed habens ancillam aegyptiam nomine Agar
16:2: dixit marito suo ecce conclusit me Dominus ne parerem ingredere ad ancillam meam si forte saltem ex illa suscipiam filios cumque ille adquiesceret deprecanti
16:3: tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare coeperant in terra Chanaan et dedit eam viro suo uxorem
16:4: qui ingressus est ad eam at illa concepisse se videns despexit dominam suam
16:5: dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam in sinum tuum quae videns quod conceperit despectui me habet iudicet Dominus inter me et te
16:6: cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua est utere ea ut libet adfligente igitur eam Sarai fugam iniit
16:7: cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquae in solitudine qui est in via Sur
16:8: dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quae respondit a facie Sarai dominae meae ego fugio
16:9: dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub manibus ipsius
16:10: et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non numerabitur prae multitudine
16:11: ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen eius Ismahel eo quod audierit Dominus adflictionem tuam
16:12: hic erit ferus homo manus eius contra omnes et manus omnium contra eum et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula
16:13: vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam Tu Deus qui vidisti me dixit enim profecto hic vidi posteriora videntis me
16:14: propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse est inter Cades et Barad
16:15: peperitque Abrae filium qui vocavit nomen eius Ismahel
16:16: octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem

Chapter 17

17:1: postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat apparuit ei Dominus dixitque ad eum ego Deus omnipotens ambula coram me et esto perfectus
17:2: ponamque foedus meum inter me et te et multiplicabo te vehementer nimis
17:3: cecidit Abram pronus in faciem
17:4: dixitque ei Deus ego sum et pactum meum tecum erisque pater multarum gentium
17:5: nec ultra vocabitur nomen tuum Abram sed appellaberis Abraham quia patrem multarum gentium constitui te
17:6: faciamque te crescere vehementissime et ponam in gentibus regesque ex te egredientur
17:7: et statuam pactum meum inter me et te et inter semen tuum post te in generationibus suis foedere sempiterno ut sim Deus tuus et seminis tui post te
17:8: daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae omnem terram Chanaan in possessionem aeternam eroque Deus eorum
17:9: dixit iterum Deus ad Abraham et tu ergo custodies pactum meum et semen tuum post te in generationibus suis
17:10: hoc est pactum quod observabitis inter me et vos et semen tuum post te circumcidetur ex vobis omne masculinum
17:11: et circumcidetis carnem praeputii vestri ut sit in signum foederis inter me et vos
17:12: infans octo dierum circumcidetur in vobis omne masculinum in generationibus vestris tam vernaculus quam empticius circumcidetur et quicumque non fuerit de stirpe vestra
17:13: eritque pactum meum in carne vestra in foedus aeternum
17:14: masculus cuius praeputii caro circumcisa non fuerit delebitur anima illa de populo suo quia pactum meum irritum fecit
17:15: dixit quoque Deus ad Abraham Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai sed Sarram
17:16: et benedicam ei et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum eritque in nationes et reges populorum orientur ex eo
17:17: cecidit Abraham in faciem et risit dicens in corde suo putasne centenario nascetur filius et Sarra nonagenaria pariet
17:18: dixitque ad Deum utinam Ismahel vivat coram te
17:19: et ait Deus ad Abraham Sarra uxor tua pariet tibi filium vocabisque nomen eius Isaac et constituam pactum meum illi in foedus sempiternum et semini eius post eum
17:20: super Ismahel quoque exaudivi te ecce benedicam ei et augebo et multiplicabo eum valde duodecim duces generabit et faciam illum in gentem magnam
17:21: pactum vero meum statuam ad Isaac quem pariet tibi Sarra tempore isto in anno altero
17:22: cumque finitus esset sermo loquentis cum eo ascendit Deus ab Abraham
17:23: tulit autem Abraham Ismahelem filium suum et omnes vernaculos domus suae universosque quos emerat cunctos mares ex omnibus viris domus suae et circumcidit carnem praeputii eorum statim in ipsa die sicut praeceperat ei Deus
17:24: nonaginta novem erat annorum quando circumcidit carnem praeputii sui
17:25: et Ismahel filius eius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis suae
17:26: eadem die circumcisus est Abraham et Ismahel filius eius
17:27: et omnes viri domus illius tam vernaculi quam empticii et alienigenae pariter circumcisi sunt

Chapter 18

18:1: apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei
18:2: cumque elevasset oculos apparuerunt ei tres viri stantes propter eum quos cum vidisset cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi et adoravit in terra
18:3: et dixit Domine si inveni gratiam in oculis tuis ne transeas servum tuum
18:4: sed adferam pauxillum aquae et lavate pedes vestros et requiescite sub arbore
18:5: ponam buccellam panis et confortate cor vestrum postea transibitis idcirco enim declinastis ad servum vestrum qui dixerunt fac ut locutus es
18:6: festinavit Abraham in tabernaculum ad Sarram dixitque ei adcelera tria sata similae commisce et fac subcinericios panes
18:7: ipse vero ad armentum cucurrit et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum deditque puero qui festinavit et coxit illum
18:8: tulit quoque butyrum et lac et vitulum quem coxerat et posuit coram eis ipse vero stabat iuxta eos sub arbore
18:9: cumque comedissent dixerunt ad eum ubi est Sarra uxor tua ille respondit ecce in tabernaculo est
18:10: cui dixit revertens veniam ad te tempore isto vita comite et habebit filium Sarra uxor tua quo audito Sarra risit post ostium tabernaculi
18:11: erant autem ambo senes provectaeque aetatis et desierant Sarrae fieri muliebria
18:12: quae risit occulte dicens postquam consenui et dominus meus vetulus est voluptati operam dabo
18:13: dixit autem Dominus ad Abraham quare risit Sarra dicens num vere paritura sum anus
18:14: numquid Deo est quicquam difficile iuxta condictum revertar ad te hoc eodem tempore vita comite et habebit Sarra filium
18:15: negavit Sarra dicens non risi timore perterrita Dominus autem non est inquit ita sed risisti
18:16: cum ergo surrexissent inde viri direxerunt oculos suos contra Sodomam et Abraham simul gradiebatur deducens eos
18:17: dixitque Dominus num celare potero Abraham quae gesturus sum
18:18: cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam et benedicendae sint in illo omnes nationes terrae
18:19: scio enim quod praecepturus sit filiis suis et domui suae post se ut custodiant viam Domini et faciant iustitiam et iudicium ut adducat Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum
18:20: dixit itaque Dominus clamor Sodomorum et Gomorrae multiplicatus est et peccatum earum adgravatum est nimis
18:21: descendam et videbo utrum clamorem qui venit ad me opere conpleverint an non est ita ut sciam
18:22: converteruntque se inde et abierunt Sodomam Abraham vero adhuc stabat coram Domino
18:23: et adpropinquans ait numquid perdes iustum cum impio
18:24: si fuerint quinquaginta iusti in civitate peribunt simul et non parces loco illi propter quinquaginta iustos si fuerint in eo
18:25: absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus sicut impius non est hoc tuum qui iudicas omnem terram nequaquam facies iudicium
18:26: dixitque Dominus ad eum si invenero Sodomis quinquaginta iustos in medio civitatis dimittam omni loco propter eos
18:27: respondens Abraham ait quia semel coepi loquar ad Dominum meum cum sim pulvis et cinis
18:28: quid si minus quinquaginta iustis quinque fuerint delebis propter quinque universam urbem et ait non delebo si invenero ibi quadraginta quinque
18:29: rursumque locutus est ad eum sin autem quadraginta inventi fuerint quid facies ait non percutiam propter quadraginta
18:30: ne quaeso inquit indigneris Domine si loquar quid si inventi fuerint ibi triginta respondit non faciam si invenero ibi triginta
18:31: quia semel ait coepi loquar ad Dominum meum quid si inventi fuerint ibi viginti dixit non interficiam propter viginti
18:32: obsecro inquit ne irascaris Domine si loquar adhuc semel quid si inventi fuerint ibi decem dixit non delebo propter decem
18:33: abiit Dominus postquam cessavit loqui ad Abraham et ille reversus est in locum suum

Chapter 19

19:1: veneruntque duo angeli Sodomam vespere sedente Loth in foribus civitatis qui cum vidisset surrexit et ivit obviam eis adoravitque pronus in terra
19:2: et dixit obsecro domini declinate in domum pueri vestri et manete ibi lavate pedes vestros et mane proficiscimini in viam vestram qui dixerunt minime sed in platea manebimus
19:3: conpulit illos oppido ut deverterent ad eum ingressisque domum illius fecit convivium coxit azyma et comederunt
19:4: prius autem quam irent cubitum viri civitatis vallaverunt domum a puero usque ad senem omnis populus simul
19:5: vocaveruntque Loth et dixerunt ei ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte educ illos huc ut cognoscamus eos
19:6: egressus ad eos Loth post tergum adcludens ostium ait
19:7: nolite quaeso fratres mei nolite malum hoc facere
19:8: habeo duas filias quae necdum cognoverunt virum educam eas ad vos et abutimini eis sicut placuerit vobis dummodo viris istis nihil faciatis mali quia ingressi sunt sub umbraculum tegminis mei
19:9: at illi dixerunt recede illuc et rursus ingressus es inquiunt ut advena numquid ut iudices te ergo ipsum magis quam hos adfligemus vimque faciebant Loth vehementissime iam prope erat ut refringerent fores
19:10: et ecce miserunt manum viri et introduxerunt ad se Loth cluseruntque ostium
19:11: et eos qui erant foris percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum ita ut ostium invenire non possent
19:12: dixerunt autem ad Loth habes hic tuorum quempiam generum aut filios aut filias omnes qui tui sunt educ de urbe hac
19:13: delebimus enim locum istum eo quod increverit clamor eorum coram Domino qui misit nos ut perdamus illos
19:14: egressus itaque Loth locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias eius et dixit surgite egredimini de loco isto quia delebit Dominus civitatem hanc et visus est eis quasi ludens loqui
19:15: cumque esset mane cogebant eum angeli dicentes surge et tolle uxorem tuam et duas filias quas habes ne et tu pariter pereas in scelere civitatis
19:16: dissimulante illo adprehenderunt manum eius et manum uxoris ac duarum filiarum eius eo quod parceret Dominus illi
19:17: et eduxerunt eum posueruntque extra civitatem ibi locutus est ad eum salva animam tuam noli respicere post tergum nec stes in omni circa regione sed in monte salvum te fac ne et tu simul pereas
19:18: dixitque Loth ad eos quaeso Domine mi
19:19: quia invenit servus tuus gratiam coram te et magnificasti misericordiam tuam quam fecisti mecum ut salvares animam meam nec possum in monte salvari ne forte adprehendat me malum et moriar
19:20: est civitas haec iuxta ad quam possum fugere parva et salvabor in ea numquid non modica est et vivet anima mea
19:21: dixitque ad eum ecce etiam in hoc suscepi preces tuas ut non subvertam urbem pro qua locutus es
19:22: festina et salvare ibi quia non potero facere quicquam donec ingrediaris illuc idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor
19:23: sol egressus est super terram et Loth ingressus est in Segor
19:24: igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem a Domino de caelo
19:25: et subvertit civitates has et omnem circa regionem universos habitatores urbium et cuncta terrae virentia
19:26: respiciensque uxor eius post se versa est in statuam salis
19:27: Abraham autem consurgens mane ubi steterat prius cum Domino
19:28: intuitus est Sodomam et Gomorram et universam terram regionis illius viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum
19:29: cum enim subverteret Deus civitates regionis illius recordatus est Abrahae et liberavit Loth de subversione urbium in quibus habitaverat
19:30: ascenditque Loth de Segor et mansit in monte duae quoque filiae eius cum eo timuerat enim manere in Segor et mansit in spelunca ipse et duae filiae eius
19:31: dixitque maior ad minorem pater noster senex est et nullus virorum remansit in terra qui possit ingredi ad nos iuxta morem universae terrae
19:32: veni inebriemus eum vino dormiamusque cum eo ut servare possimus ex patre nostro semen
19:33: dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa et ingressa est maior dormivitque cum patre at ille non sensit nec quando accubuit filia nec quando surrexit
19:34: altera quoque die dixit maior ad minorem ecce dormivi heri cum patre meo demus ei bibere vinum etiam hac nocte et dormies cum eo ut salvemus semen de patre nostro
19:35: dederunt et illa nocte patri vinum ingressaque minor filia dormivit cum eo et nec tunc quidem sensit quando concubuerit vel quando illa surrexerit
19:36: conceperunt ergo duae filiae Loth de patre suo
19:37: peperitque maior filium et vocavit nomen eius Moab ipse est pater Moabitarum usque in praesentem diem
19:38: minor quoque peperit filium et vocavit nomen eius Ammon id est filius populi mei ipse est pater Ammanitarum usque hodie

Chapter 20

20:1: profectus inde Abraham in terram australem habitavit inter Cades et Sur et peregrinatus est in Geraris
20:2: dixitque de Sarra uxore sua soror mea est misit ergo Abimelech rex Gerarae et tulit eam
20:3: venit autem Deus ad Abimelech per somnium noctis et ait ei en morieris propter mulierem quam tulisti habet enim virum
20:4: Abimelech vero non tetigerat eam et ait Domine num gentem ignorantem et iustam interficies
20:5: nonne ipse dixit mihi soror mea est et ipsa ait frater meus est in simplicitate cordis mei et munditia manuum mearum feci hoc
20:6: dixitque ad eum Deus et ego scio quod simplici corde feceris et ideo custodivi te ne peccares in me et non dimisi ut tangeres eam
20:7: nunc igitur redde uxorem viro suo quia propheta est et orabit pro te et vives si autem nolueris reddere scito quod morte morieris tu et omnia quae tua sunt
20:8: statimque de nocte consurgens Abimelech vocavit omnes servos suos et locutus est universa verba haec in auribus eorum timueruntque omnes viri valde
20:9: vocavit autem Abimelech etiam Abraham et dixit ei quid fecisti nobis quid peccavimus in te quia induxisti super me et super regnum meum peccatum grande quae non debuisti facere fecisti nobis
20:10: rursusque expostulans ait quid vidisti ut hoc faceres
20:11: respondit Abraham cogitavi mecum dicens forsitan non est timor Dei in loco isto et interficient me propter uxorem meam
20:12: alias autem et vere soror mea est filia patris mei et non filia matris meae et duxi eam uxorem
20:13: postquam autem eduxit me Deus de domo patris mei dixi ad eam hanc misericordiam facies mecum in omni loco ad quem ingrediemur dices quod frater tuus sim
20:14: tulit igitur Abimelech oves et boves et servos et ancillas et dedit Abraham reddiditque illi Sarram uxorem suam
20:15: et ait terra coram vobis est ubicumque tibi placuerit habita
20:16: Sarrae autem dixit ecce mille argenteos dedi fratri tuo hoc erit tibi in velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt et quocumque perrexeris mementoque te deprehensam
20:17: orante autem Abraham sanavit Deus Abimelech et uxorem ancillasque eius et pepererunt
20:18: concluserat enim Deus omnem vulvam domus Abimelech propter Sarram uxorem Abraham

Chapter 21

21:1: visitavit autem Dominus Sarram sicut promiserat et implevit quae locutus est
21:2: concepitque et peperit filium in senectute sua tempore quo praedixerat ei Deus
21:3: vocavitque Abraham nomen filii sui quem genuit ei Sarra Isaac
21:4: et circumcidit eum octavo die sicut praeceperat ei Deus
21:5: cum centum esset annorum hac quippe aetate patris natus est Isaac
21:6: dixitque Sarra risum fecit mihi Deus quicumque audierit conridebit mihi
21:7: rursumque ait quis auditurum crederet Abraham quod Sarra lactaret filium quem peperit ei iam seni
21:8: crevit igitur puer et ablactatus est fecitque Abraham grande convivium in die ablactationis eius
21:9: cumque vidisset Sarra filium Agar Aegyptiae ludentem dixit ad Abraham
21:10: eice ancillam hanc et filium eius non enim erit heres filius ancillae cum filio meo Isaac
21:11: dure accepit hoc Abraham pro filio suo
21:12: cui dixit Deus non tibi videatur asperum super puero et super ancilla tua omnia quae dixerit tibi Sarra audi vocem eius quia in Isaac vocabitur tibi semen
21:13: sed et filium ancillae faciam in gentem magnam quia semen tuum est
21:14: surrexit itaque Abraham mane et tollens panem et utrem aquae inposuit scapulae eius tradiditque puerum et dimisit eam quae cum abisset errabat in solitudine Bersabee
21:15: cumque consumpta esset aqua in utre abiecit puerum subter unam arborum quae ibi erant
21:16: et abiit seditque e regione procul quantum potest arcus iacere dixit enim non videbo morientem puerum et sedens contra levavit vocem suam et flevit
21:17: exaudivit autem Deus vocem pueri vocavitque angelus Domini Agar de caelo dicens quid agis Agar noli timere exaudivit enim Deus vocem pueri de loco in quo est
21:18: surge tolle puerum et tene manum illius quia in gentem magnam faciam eum
21:19: aperuitque oculos eius Deus quae videns puteum aquae abiit et implevit utrem deditque puero bibere
21:20: et fuit cum eo qui crevit et moratus est in solitudine et factus est iuvenis sagittarius
21:21: habitavitque in deserto Pharan et accepit illi mater sua uxorem de terra Aegypti
21:22: eodem tempore dixit Abimelech et Fichol princeps exercitus eius ad Abraham Deus tecum est in universis quae agis
21:23: iura ergo per Dominum ne noceas mihi et posteris meis stirpique meae sed iuxta misericordiam quam feci tibi facies mihi et terrae in qua versatus es advena
21:24: dixitque Abraham ego iurabo
21:25: et increpavit Abimelech propter puteum aquae quem vi abstulerant servi illius
21:26: respondit Abimelech nescivi quis fecerit hanc rem sed et tu non indicasti mihi et ego non audivi praeter hodie
21:27: tulit itaque Abraham oves et boves et dedit Abimelech percusseruntque ambo foedus
21:28: et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum
21:29: cui dixit Abimelech quid sibi volunt septem agnae istae quas stare fecisti seorsum
21:30: at ille septem inquit agnas accipies de manu mea ut sint in testimonium mihi quoniam ego fodi puteum istum
21:31: idcirco vocatus est locus ille Bersabee quia ibi uterque iuraverunt
21:32: et inierunt foedus pro puteo Iuramenti
21:33: surrexit autem Abimelech et Fichol princeps militiae eius reversique sunt in terram Palestinorum Abraham vero plantavit nemus in Bersabee et invocavit ibi nomen Domini Dei aeterni
21:34: et fuit colonus terrae Philisthinorum diebus multis

Chapter 22

22:1: quae postquam gesta sunt temptavit Deus Abraham et dixit ad eum Abraham ille respondit adsum
22:2: ait ei tolle filium tuum unigenitum quem diligis Isaac et vade in terram Visionis atque offer eum ibi holocaustum super unum montium quem monstravero tibi
22:3: igitur Abraham de nocte consurgens stravit asinum suum ducens secum duos iuvenes et Isaac filium suum cumque concidisset ligna in holocaustum abiit ad locum quem praeceperat ei Deus
22:4: die autem tertio elevatis oculis vidit locum procul
22:5: dixitque ad pueros suos expectate hic cum asino ego et puer illuc usque properantes postquam adoraverimus revertemur ad vos
22:6: tulit quoque ligna holocausti et inposuit super Isaac filium suum ipse vero portabat in manibus ignem et gladium cumque duo pergerent simul
22:7: dixit Isaac patri suo pater mi at ille respondit quid vis fili ecce inquit ignis et ligna ubi est victima holocausti
22:8: dixit Abraham Deus providebit sibi victimam holocausti fili mi pergebant ergo pariter
22:9: veneruntque ad locum quem ostenderat ei Deus in quo aedificavit altare et desuper ligna conposuit cumque conligasset Isaac filium suum posuit eum in altari super struem lignorum
22:10: extenditque manum et arripuit gladium ut immolaret filium
22:11: et ecce angelus Domini de caelo clamavit dicens Abraham Abraham qui respondit adsum
22:12: dixitque ei non extendas manum tuam super puerum neque facias illi quicquam nunc cognovi quod timeas Dominum et non peperceris filio tuo unigenito propter me
22:13: levavit Abraham oculos viditque post tergum arietem inter vepres herentem cornibus quem adsumens obtulit holocaustum pro filio
22:14: appellavitque nomen loci illius Dominus videt unde usque hodie dicitur in monte Dominus videbit
22:15: vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de caelo dicens
22:16: per memet ipsum iuravi dicit Dominus quia fecisti rem hanc et non pepercisti filio tuo unigenito
22:17: benedicam tibi et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli et velut harenam quae est in litore maris possidebit semen tuum portas inimicorum suorum
22:18: et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae quia oboedisti voci meae
22:19: reversus est Abraham ad pueros suos abieruntque Bersabee simul et habitavit ibi
22:20: his itaque gestis nuntiatum est Abraham quod Melcha quoque genuisset filios Nahor fratri suo
22:21: Hus primogenitum et Buz fratrem eius Camuhel patrem Syrorum
22:22: et Chased et Azau Pheldas quoque et Iedlaph
22:23: ac Bathuel de quo nata est Rebecca octo istos genuit Melcha Nahor fratri Abraham
22:24: concubina vero illius nomine Roma peperit Tabee et Gaom et Thaas et Maacha

Chapter 23

23:1: vixit autem Sarra centum viginti septem annis
23:2: et mortua est in civitate Arbee quae est Hebron in terra Chanaan venitque Abraham ut plangeret et fleret eam
23:3: cumque surrexisset ab officio funeris locutus est ad filios Heth dicens
23:4: advena sum et peregrinus apud vos date mihi ius sepulchri vobiscum ut sepeliam mortuum meum
23:5: responderuntque filii Heth
23:6: audi nos domine princeps Dei es apud nos in electis sepulchris nostris sepeli mortuum tuum nullusque prohibere te poterit quin in monumento eius sepelias mortuum tuum
23:7: surrexit Abraham et adoravit populum terrae filios videlicet Heth
23:8: dixitque ad eos si placet animae vestrae ut sepeliam mortuum meum audite me et intercedite apud Ephron filium Soor
23:9: ut det mihi speluncam duplicem quam habet in extrema parte agri sui pecunia digna tradat mihi eam coram vobis in possessionem sepulchri
23:10: habitabat autem Ephron in medio filiorum Heth responditque ad Abraham cunctis audientibus qui ingrediebantur portam civitatis illius dicens
23:11: nequaquam ita fiat domine mi sed magis ausculta quod loquor agrum trado tibi et speluncam quae in eo est praesentibus filiis populi mei sepeli mortuum tuum
23:12: adoravit Abraham coram populo terrae
23:13: et locutus est ad Ephron circumstante plebe quaeso ut audias me dabo pecuniam pro agro suscipe eam et sic sepeliam mortuum meum in eo
23:14: respondit Ephron
23:15: domine mi audi terram quam postulas quadringentis argenti siclis valet istud est pretium inter me et te sed quantum est hoc sepeli mortuum tuum
23:16: quod cum audisset Abraham adpendit pecuniam quam Ephron postulaverat audientibus filiis Heth quadringentos siclos argenti et probati monetae publicae
23:17: confirmatusque est ager quondam Ephronis in quo erat spelunca duplex respiciens Mambre tam ipse quam spelunca et omnes arbores eius in cunctis terminis per circuitum
23:18: Abrahae in possessionem videntibus filiis Heth et cunctis qui intrabant portam civitatis illius
23:19: atque ita sepelivit Abraham Sarram uxorem suam in spelunca agri duplici qui respiciebat Mambre haec est Hebron in terra Chanaan
23:20: et confirmatus est ager et antrum quod erat in eo Abrahae in possessionem monumenti a filiis Heth

Chapter 24

24:1: erat autem Abraham senex dierumque multorum et Dominus in cunctis benedixerat ei
24:2: dixitque ad servum seniorem domus suae qui praeerat omnibus quae habebat pone manum tuam subter femur meum
24:3: ut adiurem te per Dominum Deum caeli et terrae ut non accipias uxorem filio meo de filiabus Chananeorum inter quos habito
24:4: sed ad terram et ad cognationem meam proficiscaris et inde accipias uxorem filio meo Isaac
24:5: respondit servus si noluerit mulier venire mecum in terram hanc num reducere debeo filium tuum ad locum de quo egressus es
24:6: dixit Abraham cave nequando reducas illuc filium meum
24:7: Dominus Deus caeli qui tulit me de domo patris mei et de terra nativitatis meae qui locutus est mihi et iuravit dicens semini tuo dabo terram hanc ipse mittet angelum suum coram te et accipies inde uxorem filio meo
24:8: sin autem noluerit mulier sequi te non teneberis iuramento filium tantum meum ne reducas illuc
24:9: posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui et iuravit illi super sermone hoc
24:10: tulitque decem camelos de grege domini sui et abiit ex omnibus bonis eius portans secum profectusque perrexit Mesopotamiam ad urbem Nahor
24:11: cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum iuxta puteum aquae vespere eo tempore quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam dixit
24:12: Domine Deus domini mei Abraham occurre obsecro hodie mihi et fac misericordiam cum domino meo Abraham
24:13: ecce ego sto propter fontem aquae et filiae habitatorum huius civitatis egredientur ad hauriendam aquam
24:14: igitur puella cui ego dixero inclina hydriam tuam ut bibam et illa responderit bibe quin et camelis tuis dabo potum ipsa est quam praeparasti servo tuo Isaac et per hoc intellegam quod feceris misericordiam cum domino meo
24:15: necdum intra se verba conpleverat et ecce Rebecca egrediebatur filia Bathuel filii Melchae uxoris Nahor fratris Abraham habens hydriam in scapula
24:16: puella decora nimis virgoque pulcherrima et incognita viro descenderat autem ad fontem et impleverat hydriam ac revertebatur
24:17: occurritque ei servus et ait pauxillum mihi ad sorbendum praebe aquae de hydria tua
24:18: quae respondit bibe domine mi celeriterque deposuit hydriam super ulnam suam et dedit ei potum
24:19: cumque ille bibisset adiecit quin et camelis tuis hauriam aquam donec cuncti bibant
24:20: effundensque hydriam in canalibus recurrit ad puteum ut hauriret aquam et haustam omnibus camelis dedit
24:21: ille autem contemplabatur eam tacitus scire volens utrum prosperum fecisset iter suum Dominus an non
24:22: postquam ergo biberunt cameli protulit vir inaures aureas adpendentes siclos duos et armillas totidem pondo siclorum decem
24:23: dixitque ad eam cuius es filia indica mihi est in domo patris tui locus ad manendum
24:24: quae respondit filia Bathuelis sum filii Melchae quem peperit Nahor
24:25: et addidit dicens palearum quoque et faeni plurimum est apud nos et locus spatiosus ad manendum
24:26: inclinavit se homo et adoravit Dominum
24:27: dicens benedictus Dominus Deus domini mei Abraham qui non abstulit misericordiam et veritatem suam a domino meo et recto me itinere perduxit in domum fratris domini mei
24:28: cucurrit itaque puella et nuntiavit in domum matris suae omnia quae audierat
24:29: habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban qui festinus egressus est ad hominem ubi erat fons
24:30: cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis suae et audisset cuncta verba referentis haec locutus est mihi homo venit ad virum qui stabat iuxta camelos et propter fontem aquae
24:31: dixitque ad eum ingredere benedicte Domini cur foris stas praeparavi domum et locum camelis
24:32: et introduxit eum hospitium ac destravit camelos deditque paleas et faenum et aquam ad lavandos pedes camelorum et virorum qui venerant cum eo
24:33: et adpositus est in conspectu eius panis qui ait non comedam donec loquar sermones meos respondit ei loquere
24:34: at ille servus inquit Abraham sum
24:35: et Dominus benedixit domino meo valde magnificatusque est et dedit ei oves et boves argentum et aurum servos et ancillas camelos et asinos
24:36: et peperit Sarra uxor domini mei filium domino meo in senectute sua deditque illi omnia quae habuerat
24:37: et adiuravit me dominus meus dicens non accipies uxorem filio meo de filiabus Chananeorum in quorum terra habito
24:38: sed ad domum patris mei perges et de cognatione mea accipies uxorem filio meo
24:39: ego vero respondi domino meo quid si noluerit venire mecum mulier
24:40: Dominus ait in cuius conspectu ambulo mittet angelum suum tecum et diriget viam tuam accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea et de domo patris mei
24:41: innocens eris a maledictione mea cum veneris ad propinquos meos et non dederint tibi
24:42: veni ergo hodie ad fontem et dixi Domine Deus domini mei Abraham si direxisti viam meam in qua nunc ambulo
24:43: ecce sto iuxta fontem aquae et virgo quae egredietur ad hauriendam aquam audierit a me da mihi pauxillum aquae ad bibendum ex hydria tua
24:44: et dixerit mihi et tu bibe et camelis tuis hauriam ipsa est mulier quam praeparavit Dominus filio domini mei
24:45: dum haec mecum tacitus volverem apparuit Rebecca veniens cum hydria quam portabat in scapula descenditque ad fontem et hausit aquam et aio ad eam da mihi paululum bibere
24:46: quae festina deposuit hydriam de umero et dixit mihi et tu bibe et camelis tuis potum tribuam bibi et adaquavit camelos
24:47: interrogavique eam et dixi cuius es filia quae respondit filia Bathuelis sum filii Nahor quem peperit illi Melcha suspendi itaque inaures ad ornandam faciem eius et armillas posui in manibus
24:48: pronusque adoravi Dominum benedicens Domino Deo domini mei Abraham qui perduxisset me recto itinere ut sumerem filiam fratris domini mei filio eius
24:49: quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo indicate mihi sin autem aliud placet et hoc dicite ut vadam ad dextram sive ad sinistram
24:50: responderunt Laban et Bathuel a Domino egressus est sermo non possumus extra placitum eius quicquam aliud tecum loqui
24:51: en Rebecca coram te est tolle eam et proficiscere et sit uxor filii domini tui sicut locutus est Dominus
24:52: quod cum audisset puer Abraham adoravit in terra Dominum
24:53: prolatisque vasis argenteis et aureis ac vestibus dedit ea Rebeccae pro munere fratribus quoque eius et matri dona obtulit
24:54: initoque convivio vescentes pariter et bibentes manserunt ibi surgens autem mane locutus est puer dimittite me ut vadam ad dominum meum
24:55: responderunt fratres eius et mater maneat puella saltem decem dies apud nos et postea proficiscetur
24:56: nolite ait me retinere quia Dominus direxit viam meam dimittite me ut pergam ad dominum meum
24:57: dixerunt vocemus puellam et quaeramus ipsius voluntatem
24:58: cumque vocata venisset sciscitati sunt vis ire cum homine isto quae ait vadam
24:59: dimiserunt ergo eam et nutricem illius servumque Abraham et comites eius
24:60: inprecantes prospera sorori suae atque dicentes soror nostra es crescas in mille milia et possideat semen tuum portas inimicorum suorum
24:61: igitur Rebecca et puellae illius ascensis camelis secutae sunt virum qui festinus revertebatur ad dominum suum
24:62: eo tempore Isaac deambulabat per viam quae ducit ad puteum cuius nomen est Viventis et videntis habitabat enim in terra australi
24:63: et egressus fuerat ad meditandum in agro inclinata iam die cumque levasset oculos vidit camelos venientes procul
24:64: Rebecca quoque conspecto Isaac descendit de camelo
24:65: et ait ad puerum quis est ille homo qui venit per agrum in occursum nobis dixit ei ipse est dominus meus at illa tollens cito pallium operuit se
24:66: servus autem cuncta quae gesserat narravit Isaac
24:67: qui introduxit eam in tabernaculum Sarrae matris suae et accepit uxorem et in tantum dilexit ut dolorem qui ex morte matris acciderat temperaret

Chapter 25

25:1: Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Cetthuram
25:2: quae peperit ei Zamram et Iexan et Madan et Madian et Iesboch et Sue
25:3: Iexan quoque genuit Saba et Dadan filii Dadan fuerunt Assurim et Lathusim et Loommim
25:4: at vero ex Madian ortus est Epha et Opher et Enoch et Abida et Eldaa omnes hii filii Cetthurae
25:5: deditque Abraham cuncta quae possederat Isaac
25:6: filiis autem concubinarum largitus est munera et separavit eos ab Isaac filio suo dum adhuc ipse viveret ad plagam orientalem
25:7: fuerunt autem dies vitae eius centum septuaginta quinque anni
25:8: et deficiens mortuus est in senectute bona provectaeque aetatis et plenus dierum congregatusque est ad populum suum
25:9: et sepelierunt eum Isaac et Ismahel filii sui in spelunca duplici quae sita est in agro Ephron filii Soor Hetthei e regione Mambre
25:10: quem emerat a filiis Heth ibi sepultus est ipse et Sarra uxor eius
25:11: et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio eius qui habitabat iuxta puteum nomine Viventis et videntis
25:12: hae sunt generationes Ismahel filii Abraham quem peperit ei Agar Aegyptia famula Sarrae
25:13: et haec nomina filiorum eius in vocabulis et generationibus suis primogenitus Ismahelis Nabaioth dein Cedar et Abdeel et Mabsam
25:14: Masma quoque et Duma et Massa
25:15: Adad et Thema Itur et Naphis et Cedma
25:16: isti sunt filii Ismahel et haec nomina per castella et oppida eorum duodecim principes tribuum suarum
25:17: anni vitae Ismahel centum triginta septem deficiens mortuus est et adpositus ad populum suum
25:18: habitavit autem ab Evila usque Sur quae respicit Aegyptum introeuntibus Assyrios coram cunctis fratribus suis obiit
25:19: hae quoque sunt generationes Isaac filii Abraham Abraham genuit Isaac
25:20: qui cum quadraginta esset annorum duxit uxorem Rebeccam filiam Bathuel Syri de Mesopotamiam sororem Laban
25:21: deprecatusque est Dominum pro uxore sua eo quod esset sterilis qui exaudivit eum et dedit conceptum Rebeccae
25:22: sed conlidebantur in utero eius parvuli quae ait si sic mihi futurum erat quid necesse fuit concipere perrexitque ut consuleret Dominum
25:23: qui respondens ait duae gentes in utero tuo sunt et duo populi ex ventre tuo dividentur populusque populum superabit et maior minori serviet
25:24: iam tempus pariendi venerat et ecce gemini in utero repperti sunt
25:25: qui primus egressus est rufus erat et totus in morem pellis hispidus vocatumque est nomen eius Esau protinus alter egrediens plantam fratris tenebat manu et idcirco appellavit eum Iacob
25:26: sexagenarius erat Isaac quando nati sunt parvuli
25:27: quibus adultis factus est Esau vir gnarus venandi et homo agricola Iacob autem vir simplex habitabat in tabernaculis
25:28: Isaac amabat Esau eo quod de venationibus illius vesceretur et Rebecca diligebat Iacob
25:29: coxit autem Iacob pulmentum ad quem cum venisset Esau de agro lassus
25:30: ait da mihi de coctione hac rufa quia oppido lassus sum quam ob causam vocatum est nomen eius Edom
25:31: cui dixit Iacob vende mihi primogenita tua
25:32: ille respondit en morior quid mihi proderunt primogenita
25:33: ait Iacob iura ergo mihi iuravit Esau et vendidit primogenita
25:34: et sic accepto pane et lentis edulio comedit et bibit et abiit parvipendens quod primogenita vendidisset

Chapter 26

26:1: orta autem fame super terram post eam sterilitatem quae acciderat in diebus Abraham abiit Isaac ad Abimelech regem Palestinorum in Gerara
26:2: apparuitque ei Dominus et ait ne descendas in Aegyptum sed quiesce in terra quam dixero tibi
26:3: et peregrinare in ea eroque tecum et benedicam tibi tibi enim et semini tuo dabo universas regiones has conplens iuramentum quod spopondi Abraham patri tuo
26:4: et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli daboque posteris tuis universas regiones has et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae
26:5: eo quod oboedierit Abraham voci meae et custodierit praecepta et mandata mea et caerimonias legesque servaverit
26:6: mansit itaque Isaac in Geraris
26:7: qui cum interrogaretur a viris loci illius super uxore sua respondit soror mea est timuerat enim confiteri quod sibi esset sociata coniugio reputans ne forte interficerent eum propter illius pulchritudinem
26:8: cumque pertransissent dies plurimi et ibi demoraretur prospiciens Abimelech Palestinorum rex per fenestram vidit eum iocantem cum Rebecca uxore sua
26:9: et accersito ait perspicuum est quod uxor tua sit cur mentitus es sororem tuam esse respondit timui ne morerer propter eam
26:10: dixitque Abimelech quare inposuisti nobis potuit coire quispiam de populo cum uxore tua et induxeras super nos grande peccatum praecepitque omni populo dicens
26:11: qui tetigerit hominis huius uxorem morte morietur
26:12: seruit autem Isaac in terra illa et invenit in ipso anno centuplum benedixitque ei Dominus
26:13: et locupletatus est homo et ibat proficiens atque succrescens donec magnus vehementer effectus est
26:14: habuit quoque possessionem ovium et armentorum et familiae plurimum ob haec invidentes ei Palestini
26:15: omnes puteos quos foderant servi patris illius Abraham illo tempore obstruxerunt implentes humo
26:16: in tantum ut ipse Abimelech diceret ad Isaac recede a nobis quoniam potentior nostri factus es valde
26:17: et ille discedens veniret ad torrentem Gerarae habitaretque ibi
26:18: rursum fodit alios puteos quos foderant servi patris sui Abraham et quos illo mortuo olim obstruxerant Philisthim appellavitque eos hisdem nominibus quibus ante pater vocaverat
26:19: foderunt in torrente et reppererunt aquam vivam
26:20: sed et ibi iurgium fuit pastorum Gerarae adversum pastores Isaac dicentium nostra est aqua quam ob rem nomen putei ex eo quod acciderat vocavit Calumniam
26:21: foderunt et alium et pro illo quoque rixati sunt appellavitque eum Inimicitias
26:22: profectus inde fodit alium puteum pro quo non contenderunt itaque vocavit nomen illius Latitudo dicens nunc dilatavit nos Dominus et fecit crescere super terram
26:23: ascendit autem ex illo loco in Bersabee
26:24: ubi apparuit ei Dominus in ipsa nocte dicens ego sum Deus Abraham patris tui noli metuere quia tecum sum benedicam tibi et multiplicabo semen tuum propter servum meum Abraham
26:25: itaque aedificavit ibi altare et invocato nomine Domini extendit tabernaculum praecepitque servis suis ut foderent puteum
26:26: ad quem locum cum venissent de Geraris Abimelech et Ochozath amicus illius et Fichol dux militum
26:27: locutus est eis Isaac quid venistis ad me hominem quem odistis et expulistis a vobis
26:28: qui responderunt vidimus tecum esse Dominum et idcirco nunc diximus sit iuramentum inter nos et ineamus foedus
26:29: ut non facias nobis quicquam mali sicut et nos nihil tuorum adtigimus nec fecimus quod te laederet sed cum pace dimisimus auctum benedictione Domini
26:30: fecit ergo eis convivium et post cibum et potum
26:31: surgentes mane iuraverunt sibi mutuo dimisitque eos Isaac pacifice in locum suum
26:32: ecce autem venerunt in ipso die servi Isaac adnuntiantes ei de puteo quem foderant atque dicentes invenimus aquam
26:33: unde appellavit eum Abundantiam et nomen urbi inpositum est Bersabee usque in praesentem diem
26:34: Esau vero quadragenarius duxit uxores Iudith filiam Beeri Hetthei et Basemath filiam Helon eiusdem loci
26:35: quae ambae offenderant animum Isaac et Rebeccae

Chapter 27

27:1: senuit autem Isaac et caligaverunt oculi eius et videre non poterat vocavitque Esau filium suum maiorem et dixit ei fili mi qui respondit adsum
27:2: cui pater vides inquit quod senuerim et ignorem diem mortis meae
27:3: sume arma tua faretram et arcum et egredere foras cumque venatu aliquid adprehenderis
27:4: fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti et adfer ut comedam et benedicat tibi anima mea antequam moriar
27:5: quod cum audisset Rebecca et ille abisset in agrum ut iussionem patris expleret
27:6: dixit filio suo Iacob audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo et dicentem ei
27:7: adfer mihi venationem tuam et fac cibos ut comedam et benedicam tibi coram Domino antequam moriar
27:8: nunc ergo fili mi adquiesce consiliis meis
27:9: et pergens ad gregem adfer mihi duos hedos optimos ut faciam ex eis escas patri tuo quibus libenter vescitur
27:10: quas cum intuleris et comederit benedicat tibi priusquam moriatur
27:11: cui ille respondit nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit et ego lenis
27:12: si adtractaverit me pater meus et senserit timeo ne putet sibi voluisse inludere et inducat super me maledictionem pro benedictione
27:13: ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi tantum audi vocem meam et perge adferque quae dixi
27:14: abiit et adtulit deditque matri paravit illa cibos sicut noverat velle patrem illius
27:15: et vestibus Esau valde bonis quas apud se habebat domi induit eum
27:16: pelliculasque hedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit
27:17: dedit pulmentum et panes quos coxerat tradidit
27:18: quibus inlatis dixit pater mi et ille respondit audio quis tu es fili mi
27:19: dixitque Iacob ego sum Esau primogenitus tuus feci sicut praecepisti mihi surge sede et comede de venatione mea ut benedicat mihi anima tua
27:20: rursum Isaac ad filium suum quomodo inquit tam cito invenire potuisti fili mi qui respondit voluntatis Dei fuit ut cito mihi occurreret quod volebam
27:21: dixitque Isaac accede huc ut tangam te fili mi et probem utrum tu sis filius meus Esau an non
27:22: accessit ille ad patrem et palpato eo dixit Isaac vox quidem vox Iacob est sed manus manus sunt Esau
27:23: et non cognovit eum quia pilosae manus similitudinem maioris expresserant benedicens ergo illi
27:24: ait tu es filius meus Esau respondit ego sum
27:25: at ille offer inquit mihi cibos de venatione tua fili mi ut benedicat tibi anima mea quos cum oblatos comedisset obtulit ei etiam vinum quo hausto
27:26: dixit ad eum accede ad me et da mihi osculum fili mi
27:27: accessit et osculatus est eum statimque ut sensit vestimentorum illius flagrantiam benedicens ait ecce odor filii mei sicut odor agri cui benedixit Dominus
27:28: det tibi Deus de rore caeli et de pinguedine terrae abundantiam frumenti et vini
27:29: et serviant tibi populi et adorent te tribus esto dominus fratrum tuorum et incurventur ante te filii matris tuae qui maledixerit tibi sit maledictus et qui benedixerit benedictionibus repleatur
27:30: vix Isaac sermonem impleverat et egresso Iacob foras venit Esau
27:31: coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et comede de venatione filii tui ut benedicat mihi anima tua
27:32: dixitque illi Isaac quis enim es tu qui respondit ego sum primogenitus filius tuus Esau
27:33: expavit Isaac stupore vehementi et ultra quam credi potest admirans ait quis igitur ille est qui dudum captam venationem adtulit mihi et comedi ex omnibus priusquam tu venires benedixique ei et erit benedictus
27:34: auditis Esau sermonibus patris inrugiit clamore magno et consternatus ait benedic etiam mihi pater mi
27:35: qui ait venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam
27:36: at ille subiunxit iuste vocatum est nomen eius Iacob subplantavit enim me en altera vice primogenita mea ante tulit et nunc secundo subripuit benedictionem meam rursumque ad patrem numquid non reservasti ait et mihi benedictionem
27:37: respondit Isaac dominum tuum illum constitui et omnes fratres eius servituti illius subiugavi frumento et vino stabilivi eum tibi post haec fili mi ultra quid faciam
27:38: cui Esau num unam inquit tantum benedictionem habes pater mihi quoque obsecro ut benedicas cumque heiulatu magno fleret
27:39: motus Isaac dixit ad eum in pinguedine terrae et in rore caeli desuper
27:40: erit benedictio tua vives gladio et fratri tuo servies tempusque veniet cum excutias et solvas iugum eius de cervicibus tuis
27:41: oderat ergo semper Esau Iacob pro benedictione qua benedixerat ei pater dixitque in corde suo veniant dies luctus patris mei ut occidam Iacob fratrem meum
27:42: nuntiata sunt haec Rebeccae quae mittens et vocans Iacob filium suum dixit ad eum ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te
27:43: nunc ergo fili audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran
27:44: habitabisque cum eo dies paucos donec requiescat furor fratris tui
27:45: et cesset indignatio eius obliviscaturque eorum quae fecisti in eum postea mittam et adducam te inde huc cur utroque orbabor filio in una die
27:46: dixit quoque Rebecca ad Isaac taedet me vitae meae propter filias Heth si acceperit Iacob uxorem de stirpe huius terrae nolo vivere

Chapter 28

28:1: vocavit itaque Isaac Iacob et benedixit praecepitque ei dicens noli accipere coniugem de genere Chanaan
28:2: sed vade et proficiscere in Mesopotamiam Syriae ad domum Bathuel patrem matris tuae et accipe tibi inde uxorem de filiabus Laban avunculi tui
28:3: Deus autem omnipotens benedicat tibi et crescere te faciat atque multiplicet ut sis in turbas populorum
28:4: et det tibi benedictiones Abraham et semini tuo post te ut possideas terram peregrinationis tuae quam pollicitus est avo tuo
28:5: cumque dimisisset eum Isaac profectus venit in Mesopotamiam Syriae ad Laban filium Bathuel Syri fratrem Rebeccae matris suae
28:6: videns autem Esau quod benedixisset pater suus Iacob et misisset eum in Mesopotamiam Syriae ut inde uxorem duceret et quod post benedictionem praecepisset ei dicens non accipies coniugem de filiabus Chanaan
28:7: quodque oboediens Iacob parentibus isset in Syriam
28:8: probans quoque quod non libenter aspiceret filias Chanaan pater suus
28:9: ivit ad Ismahelem et duxit uxorem absque his quas prius habebat Maeleth filiam Ismahel filii Abraham sororem Nabaioth
28:10: igitur egressus Iacob de Bersabee pergebat Haran
28:11: cumque venisset ad quendam locum et vellet in eo requiescere post solis occubitum tulit de lapidibus qui iacebant et subponens capiti suo dormivit in eodem loco
28:12: viditque in somnis scalam stantem super terram et cacumen illius tangens caelum angelos quoque Dei ascendentes et descendentes per eam
28:13: et Dominum innixum scalae dicentem sibi ego sum Dominus Deus Abraham patris tui et Deus Isaac terram in qua dormis tibi dabo et semini tuo
28:14: eritque germen tuum quasi pulvis terrae dilataberis ad occidentem et orientem septentrionem et meridiem et benedicentur in te et in semine tuo cunctae tribus terrae
28:15: et ero custos tuus quocumque perrexeris et reducam te in terram hanc nec dimittam nisi conplevero universa quae dixi
28:16: cumque evigilasset Iacob de somno ait vere Dominus est in loco isto et ego nesciebam
28:17: pavensque quam terribilis inquit est locus iste non est hic aliud nisi domus Dei et porta caeli
28:18: surgens ergo mane tulit lapidem quem subposuerat capiti suo et erexit in titulum fundens oleum desuper
28:19: appellavitque nomen urbis Bethel quae prius Luza vocabatur
28:20: vovit etiam votum dicens si fuerit Deus mecum et custodierit me in via per quam ambulo et dederit mihi panem ad vescendum et vestem ad induendum
28:21: reversusque fuero prospere ad domum patris mei erit mihi Dominus in Deum
28:22: et lapis iste quem erexi in titulum vocabitur Domus Dei cunctorumque quae dederis mihi decimas offeram tibi

Chapter 29

29:1: profectus ergo Iacob venit ad terram orientalem
29:2: et vidit puteum in agro tresque greges ovium accubantes iuxta eum nam ex illo adaquabantur pecora et os eius grandi lapide claudebatur
29:3: morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem et refectis gregibus rursum super os putei ponerent
29:4: dixitque ad pastores fratres unde estis qui responderunt de Haran
29:5: quos interrogans numquid ait nostis Laban filium Nahor dixerunt novimus
29:6: sanusne est inquit valet inquiunt et ecce Rahel filia eius venit cum grege suo
29:7: dixitque Iacob adhuc multum diei superest nec est tempus ut reducantur ad caulas greges date ante potum ovibus et sic ad pastum eas reducite
29:8: qui responderunt non possumus donec omnia pecora congregentur et amoveamus lapidem de ore putei ut adaquemus greges
29:9: adhuc loquebantur et ecce Rahel veniebat cum ovibus patris sui nam gregem ipsa pascebat
29:10: quam cum vidisset Iacob et sciret consobrinam suam ovesque Laban avunculi sui amovit lapidem quo puteus claudebatur
29:11: et adaquato grege osculatus est eam elevataque voce flevit
29:12: et indicavit ei quod frater esset patris eius et filius Rebeccae at illa festinans nuntiavit patri suo
29:13: qui cum audisset venisse Iacob filium sororis suae cucurrit obviam conplexusque eum et in oscula ruens duxit in domum suam auditis autem causis itineris
29:14: respondit os meum es et caro mea et postquam expleti sunt dies mensis unius
29:15: dixit ei num quia frater meus es gratis servies mihi dic quid mercedis accipias
29:16: habebat vero filias duas nomen maioris Lia minor appellabatur Rahel
29:17: sed Lia lippis erat oculis Rahel decora facie et venusto aspectu
29:18: quam diligens Iacob ait serviam tibi pro Rahel filia tua minore septem annis
29:19: respondit Laban melius est ut tibi eam dem quam viro alteri mane apud me
29:20: servivit igitur Iacob pro Rahel septem annis et videbantur illi pauci dies prae amoris magnitudine
29:21: dixitque ad Laban da mihi uxorem meam quia iam tempus expletum est ut ingrediar ad eam
29:22: qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium fecit nuptias
29:23: et vespere filiam suam Liam introduxit ad eum
29:24: dans ancillam filiae Zelpham nomine ad quam cum ex more Iacob fuisset ingressus facto mane vidit Liam
29:25: et dixit ad socerum quid est quod facere voluisti nonne pro Rahel servivi tibi quare inposuisti mihi
29:26: respondit Laban non est in loco nostro consuetudinis ut minores ante tradamus ad nuptias
29:27: imple ebdomadem dierum huius copulae et hanc quoque dabo tibi pro opere quo serviturus es mihi septem annis aliis
29:28: adquievit placito et ebdomade transacta Rahel duxit uxorem
29:29: cui pater servam Balam dederat
29:30: tandemque potitus optatis nuptiis amorem sequentis priori praetulit serviens apud eum septem annis aliis
29:31: videns autem Dominus quod despiceret Liam aperuit vulvam eius sorore sterili permanente
29:32: quae conceptum genuit filium vocavitque nomen eius Ruben dicens vidit Dominus humilitatem meam nunc amabit me vir meus
29:33: rursumque concepit et peperit filium et ait quoniam audivit Dominus haberi me contemptui dedit etiam istum mihi vocavitque nomen illius Symeon
29:34: concepit tertio et genuit alium dixitque nunc quoque copulabitur mihi maritus meus eo quod pepererim illi tres filios et idcirco appellavit nomen eius Levi
29:35: quarto concepit et peperit filium et ait modo confitebor Domino et ob hoc vocavit eum Iudam cessavitque parere

Chapter 30

30:1: cernens autem Rahel quod infecunda esset invidit sorori et ait marito suo da mihi liberos alioquin moriar
30:2: cui iratus respondit Iacob num pro Deo ego sum qui privavit te fructu ventris tui
30:3: at illa habeo inquit famulam Balam ingredere ad eam ut pariat super genua mea et habeam ex ea filios
30:4: deditque illi Balam in coniugium quae
30:5: ingresso ad se viro concepit et peperit filium
30:6: dixitque Rahel iudicavit mihi Dominus et exaudivit vocem meam dans mihi filium et idcirco appellavit nomen illius Dan
30:7: rursumque Bala concipiens peperit alterum
30:8: pro quo ait Rahel conparavit me Deus cum sorore mea et invalui vocavitque eum Nepthalim
30:9: sentiens Lia quod parere desisset Zelpham ancillam suam marito tradidit
30:10: qua post conceptum edente filium
30:11: dixit feliciter et idcirco vocavit nomen eius Gad
30:12: peperit quoque Zelpha alterum
30:13: dixitque Lia hoc pro beatitudine mea beatam quippe me dicent mulieres propterea appellavit eum Aser
30:14: egressus autem Ruben tempore messis triticeae in agro repperit mandragoras quos matri Liae detulit dixitque Rahel da mihi partem de mandragoris filii tui
30:15: illa respondit parumne tibi videtur quod praeripueris maritum mihi nisi etiam mandragoras filii mei tuleris ait Rahel dormiat tecum hac nocte pro mandragoris filii tui
30:16: redeuntique ad vesperam de agro Iacob egressa est in occursum Lia et ad me inquit intrabis quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei dormivit cum ea nocte illa
30:17: et exaudivit Deus preces eius concepitque et peperit filium quintum
30:18: et ait dedit Deus mercedem mihi quia dedi ancillam meam viro meo appellavitque nomen illius Isachar
30:19: rursum Lia concipiens peperit sextum filium
30:20: et ait ditavit me Deus dote bona etiam hac vice mecum erit maritus meus eo quod genuerim ei sex filios et idcirco appellavit nomen eius Zabulon
30:21: post quem peperit filiam nomine Dinam
30:22: recordatus quoque Dominus Rahelis exaudivit eam et aperuit vulvam illius
30:23: quae concepit et peperit filium dicens abstulit Deus obprobrium meum
30:24: et vocavit nomen illius Ioseph dicens addat mihi Dominus filium alterum
30:25: nato autem Ioseph dixit Iacob socero suo dimitte me ut revertar in patriam et ad terram meam
30:26: da mihi uxores et liberos meos pro quibus servivi tibi ut abeam tu nosti servitutem qua servivi tibi
30:27: ait ei Laban inveniam gratiam in conspectu tuo experimento didici quod benedixerit mihi Deus propter te
30:28: constitue mercedem tuam quam dem tibi
30:29: at ille respondit tu nosti quomodo servierim tibi et quanta in manibus meis fuerit possessio tua
30:30: modicum habuisti antequam venirem et nunc dives effectus es benedixitque tibi Dominus ad introitum meum iustum est igitur ut aliquando provideam etiam domui meae
30:31: dixitque Laban quid dabo tibi at ille ait nihil volo sed si feceris quod postulo iterum pascam et custodiam pecora tua
30:32: gyra omnes greges tuos et separa cunctas oves varias et sparso vellere et quodcumque furvum et maculosum variumque fuerit tam in ovibus quam in capris erit merces mea
30:33: respondebitque mihi cras iustitia mea quando placiti tempus advenerit coram te et omnia quae non fuerint varia et maculosa et furva tam in ovibus quam in capris furti me arguent
30:34: dixit Laban gratum habeo quod petis
30:35: et separavit in die illo capras et oves hircos et arietes varios atque maculosos cunctum autem gregem unicolorem id est albi et nigri velleris tradidit in manu filiorum suorum
30:36: et posuit spatium itineris inter se et generum dierum trium qui pascebat reliquos greges eius
30:37: tollens ergo Iacob virgas populeas virides et amigdalinas et ex platanis ex parte decorticavit eas detractisque corticibus in his quae spoliata fuerant candor apparuit illa vero quae integra erant viridia permanserunt atque in hunc modum color effectus est varius
30:38: posuitque eas in canalibus ubi effundebatur aqua ut cum venissent greges ad bibendum ante oculos haberent virgas et in aspectu earum conciperent
30:39: factumque est ut in ipso calore coitus oves intuerentur virgas et parerent maculosa et varia et diverso colore respersa
30:40: divisitque gregem Iacob et posuit virgas ante oculos arietum erant autem alba quaeque et nigra Laban cetera vero Iacob separatis inter se gregibus
30:41: igitur quando primo tempore ascendebantur oves ponebat Iacob virgas in canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium ut in earum contemplatione conciperent
30:42: quando vero serotina admissura erat et conceptus extremus non ponebat eas factaque sunt ea quae erant serotina Laban et quae primi temporis Iacob
30:43: ditatusque est homo ultra modum et habuit greges multos ancillas et servos camelos et asinos

Chapter 31

31:1: postquam autem audivit verba filiorum Laban dicentium tulit Iacob omnia quae fuerunt patris nostri et de illius facultate ditatus factus est inclitus
31:2: animadvertit quoque faciem Laban quod non esset erga se sicut heri et nudius tertius
31:3: maxime dicente sibi Domino revertere in terram patrum tuorum et ad generationem tuam eroque tecum
31:4: misit et vocavit Rahel et Liam in agrum ubi pascebat greges
31:5: dixitque eis video faciem patris vestri quod non sit erga me sicut heri et nudius tertius Deus autem patris mei fuit mecum
31:6: et ipsae nostis quod totis viribus meis servierim patri vestro
31:7: sed pater vester circumvenit me et mutavit mercedem meam decem vicibus et tamen non dimisit eum Deus ut noceret mihi
31:8: si quando dixit variae erunt mercedes tuae pariebant omnes oves varios fetus quando vero e contrario ait alba quaeque accipies pro mercede omnes greges alba pepererunt
31:9: tulitque Deus substantiam patris vestri et dedit mihi
31:10: postquam enim conceptus ovium tempus advenerat levavi oculos meos et vidi in somnis ascendentes mares super feminas varios et maculosos et diversorum colorum
31:11: dixitque angelus Dei ad me in somnis Iacob et ego respondi adsum
31:12: qui ait leva oculos tuos et vide universos masculos ascendentes super feminas varios respersos atque maculosos vidi enim omnia quae fecit tibi Laban
31:13: ego sum Deus Bethel ubi unxisti lapidem et votum vovisti mihi nunc ergo surge et egredere de terra hac revertens in terram nativitatis tuae
31:14: responderunt Rahel et Lia numquid habemus residui quicquam in facultatibus et hereditate domus patris nostri
31:15: nonne quasi alienas reputavit nos et vendidit comeditque pretium nostrum
31:16: sed Deus tulit opes patris nostri et nobis eas tradidit ac filiis nostris unde omnia quae praecepit fac
31:17: surrexit itaque Iacob et inpositis liberis et coniugibus suis super camelos abiit
31:18: tulitque omnem substantiam et greges et quicquid in Mesopotamiam quaesierat pergens ad Isaac patrem suum in terram Chanaan
31:19: eo tempore Laban ierat ad tondendas oves et Rahel furata est idola patris sui
31:20: noluitque Iacob confiteri socero quod fugeret
31:21: cumque abisset tam ipse quam omnia quae iuris eius erant et amne transmisso pergeret contra montem Galaad
31:22: nuntiatum est Laban die tertio quod fugeret Iacob
31:23: qui adsumptis fratribus suis persecutus est eum diebus septem et conprehendit in monte Galaad
31:24: viditque in somnis dicentem sibi Dominum cave ne quicquam aspere loquaris contra Iacob
31:25: iamque Iacob extenderat in monte tabernaculum cum ille consecutus eum cum fratribus suis in eodem monte Galaad fixit tentorium
31:26: et dixit ad Iacob quare ita egisti ut clam me abigeres filias meas quasi captivas gladio
31:27: cur ignorante me fugere voluisti nec indicare mihi ut prosequerer te cum gaudio et canticis et tympanis et cithara
31:28: non es passus ut oscularer filios meos ac filias stulte operatus es et nunc
31:29: valet quidem manus mea reddere tibi malum sed Deus patris vestri heri dixit mihi cave ne loquaris cum Iacob quicquam durius
31:30: esto ad tuos ire cupiebas et desiderio tibi erat domus patris tui cur furatus es deos meos
31:31: respondit Iacob quod inscio te profectus sum timui ne violenter auferres filias tuas
31:32: quod autem furti arguis apud quemcumque inveneris deos tuos necetur coram fratribus nostris scrutare quicquid tuorum apud me inveneris et aufer haec dicens ignorabat quod Rahel furata esset idola
31:33: ingressus itaque Laban tabernaculum Iacob et Liae et utriusque famulae non invenit cumque intrasset tentorium Rahelis
31:34: illa festinans abscondit idola subter stramen cameli et sedit desuper scrutantique omne tentorium et nihil invenienti
31:35: ait ne irascatur dominus meus quod coram te adsurgere nequeo quia iuxta consuetudinem feminarum nunc accidit mihi sic delusa sollicitudo quaerentis est
31:36: tumensque Iacob cum iurgio ait quam ob culpam meam et ob quod peccatum sic exarsisti post me
31:37: et scrutatus es omnem supellectilem meam quid invenisti de cuncta substantia domus tuae pone hic coram fratribus meis et fratribus tuis et iudicent int

	March 20, 2008:Traditions	Just a few more weary days and then... I'll fly away... And when these things begin to come to pass, then look up, and lift up your heads; for your redemption draweth nigh.
	December 29, 2007:New Year's 2008
	November 3, 2007:How To Be Successful in Christian Ministry
	October 23, 2007:Salmon